Stop Harassing Sabah Rights Activists – Dr. Jeffrey

Thursday, 13 November 2014

Kota Kinabalu: “The Prime Minister and his federal government and the powers that be should stop behaving like colonial masters and warlords and stop the harassment of Sabah rights activists and Sabahans wishing for a better deal and future for Sabah in the Federation of Malaysia” said Datuk Dr. Jeffrey Kitingan, STAR Sabah Chief cum Bingkor State Assemblyman in response to reports that 10 Sabahans were called to give their statements at the Police District Headquarters in Ranau on Tuesday under investigations for sedition for a reported incident in Tambunan.

“The use of the purported investigations is a clear-cut abuse of power to lord over and control Sabahans to ensure Umno/Malaya’s dominance and colonization over Sabah” added Dr. Jeffrey.

The team of 4 police investigators from IPD Keningau questioned the 10 persons linked to an NGO, Semangat Sehati Perjuangan Rakyat (SSPR), for almost 6 hours from the morning until about 4.00pm. with questions being asked what were contained in the Malaysia Agreement 1963 and the collection of signatures on Sabah rights.

Although it was reported that the investigators acted professionally and courteously, it was still an abuse of power. There is nothing criminal or wrong for any Sabahan to seek the restoration of the rights, privileges and autonomy of the Sabah that were taken away or eroded since the formation of Malaysia in 1963.

However, the investigators were reportedly to have said that the matter would be referred to the Attorney General for further directions.

Before this, two other alleged members of SSPR were also called for by IPD Ranau police and investigated under the Peaceful Assembly Act for allegedly collecting signatures in a signature campaign for Sabah rights in Ranau and in Kundasang.

Meanwhile, Dr. Jeffrey when giving feedback on this issue, said the authorities should not interfere with the movement of activists who not more than fighting for the rights of Sabah in accordance with the law arising from the failure of the federal government in honouring the Malaysia Agreement 1963 and the marginalized treatment of Sabahans.

The police ought to know that the Court of Appeal decided in the case of YB. Nik Nazmi that the Federal Constitution guarantees the freedom of assembly and it was unconstitutional to impose the unlawful requirement of giving notice to the police. It is clear cut law which the police are not abiding and harassing the Sabah activitists and Sabah rights nationalists.

It is a well known fact that Sabah nationalists and activists are not advocating Sabah or inciting Sabahans to secede from Malaysia. They are merely spreading true facts of history on the formation of Malaysia and that the Malaysia Agreement needs to be complied with by the federal government and all parties involved and that the lawful rights of Sabah ought to be restored.

"It is regrettable that the movement by the group that call themselves SSPR wishing only to create awareness and demand the rights of Sabah based on the truth is seen as seditious by the Umno-led federal government. Instead of harassing and treating the movement activists as criminals, the federal government should listen to the grievances of the people and find out the reasons for their unhappiness.

Read More

Mentafsirkan Malaysia: Malaya bertopengkan Malaysia

Apakah Malaysia sebuah negara yang berdaulat dan merdeka? Atau ia hanya Persekutuan Tanah Melayu yang menyamar sebagai Malaysia. Selepas 51 tahun Malaysia dibentuk, soalan lucu seperti ini masih wujud, setelah 51 tahun Pembangunan Negara isu identiti sepatutnya telah lama diselesaikan – Ini sangat malang, Malaysia hari ini masih mempunyai isu identiti yang belum dapat diselesaikan . Krisis seperti ini ini adalah jauh lebih serius daripada menghadapi krisis pertengahan hidup (mid-life crisis), jika tidak ditangani dengan betul ia mungkin menjadi satu masalah bukan saja menyebabkan Negara nazak malah boleh menyebabkan Malaysia terburai.

Menurut tafsiran Artikel 160 Perlembagaan Malaysia “Persekutuan” ertinya Persekutuan yang ditubuhkan melalui Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Walau bagaimanapun, Perkara 1(2) Perlembagaan Malaysia berkata negeri-negeri Persekutuan terdiri daripada Johor, Kedah, Kelantan, Melaka, Negeri Sembilan, Pahang, Penang, Perak, Perlis, Sabah, Sarawak, Selangor dan Terengganu. Masalahnya bukan tentang 11 Negeri dalam Persekutuan tersebut, masalahnya ialah dalam 2 Negeri – Sabah dan Sarawak yang tidak ada kena mengena dengan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Ini kerana Sabah dan Sarawak membentuk Persekutuan Malaysia melalui Perjanjian Malaysia 1963. Meletakkan Sabah dan Sarawak sebagai negara anggota Persekutuan bermakna Sabah dan Sarawak adalah terikat dengan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu tahun 1957. Dokumen-dokumen undang-undang adalah amat jelas Sabah , Sarawak dan Persekutuan Tanah Melayu membentuk Malaysia berdasarkan Perjanjian Malaysia 1963. Hasilnya, siapa sebenarnya Malaysia? – Adakah Malaysia sebenarnya Persekutuan Tanah Melayu yang bertopengkan Malaysia? atau Malaysia itu sebenarnya adalah Persekutuan Tanah Melayu?

Mana jua perspektif yang diambil untuk menjawab soalan semudah ini Malaysia sebagai Negara tidak lagi sama. Jika Persekutuan Tanah Melayu yang menyamar sebagai Malaysia, maka Sabah dan Sarawak bebas untuk meninggalkan kesatuan ini. Jika Persekutuan Tanah Melayu sebenarnya Malaysia seperti yang dipersetujui di bawah Perjanjian Malaysia 1963, maka negeri negeri Persekutuan seperti Kelantan, Terengganu, Johor dan lain-lain adalah bebas untuk meninggalkan Persekutuan ini, oleh kerana mereka tidak lagi terikat kepada Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Menyedari kemelut ini wadah ini mencuba untuk memeriksa dan menganalisis punca krisis identiti ini dan mencari penyelesaian yang sesuai untuk menangani isu-isu ini.

Penubuhan Malaysia

Malaysia telah ditubuhkan pada tahun 1963 melalui Perjanjian Malaysia dan telah ditandatangani oleh wakil-wakil daripada United Kingdom, Persekutuan Tanah Melayu, Borneo Utara ( Sabah), Sarawak dan Singapura pada 9 Julai 1963. Pembentukan Persekutuan baru yang dinamakan Malaysia sangat jelas dalam Perjanjian Malaysia 1963 Perkara 1 Perjanjian Malaysia menyebut:

Perkara I

Koloni Borneo Utara dan Sarawak dan Negeri Singapura hendaklah disekutukan dengan negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu sebagai negeri Sabah, Sarawak dan Singapura mengikut suratcara perlembagaan dilampirkan kepada Perjanjian ini dan Persekutuan hendaklah selepas itu dinamai “Malaysia” (Penekanan ditambah).

Dalam Perkara ini “Persekutuan dinamai Malaysia” dibentuk oleh perjanjian ini. Ini bermakna “Persekutuan” dipanggil Malaysia; ia bukan sahaja pertukaran nama dari Malaya ke Malaysia tetapi seluruh Persekutuan yang dipanggil “Persekutuan Tanah Melayu dijadikan kepada Persekutuan Malaysia”. Oleh itu negara yang baru dinamakan Persekutuan Malaysia dan BUKAN hanya sekadar dipanggil Malaysia.

Perjanjian Malaysia mengandungi “suratcara perlembagaan ” dalam Lampiran A. Pengaturan perlembagaan ini dibincangkan dan dipersetujui dalam laporan Jawatankuasa Antara Kerajaan (Laporan IGC) dan perubahan yang sepatutnya dibuat kepada Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu. Lampiran A dikenali sebagai “Rang Undang-Undang Malaysia” kerana perubahan ini sepatutnya dibentangkan dan diluluskan oleh Parlimen Persekutuan Tanah Melayu. “Suratcara Perlembagaan” ini adalah berbeza daripada Perlembagaan Borneo Utara (Sabah) – Lampiran B, Sarawak – Lampiran C dan Singapura – Lampiran D. Perlembagaan Borneo Utara, Sarawak dan Singapura telah diluluskan oleh Perintah dalam Majlis (Order in Council) dibuat dengan persetujuan Ratu Elizabeth II daripada United Kingdom dan BUKAN oleh Parlimen Persekutuan Tanah Melayu.

Amat malang sekali apabila pindaan dan tambahan yang dibuat keatas Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu, tidak dilakukan dengan jujur dan ikhlas sebagai asas untuk membangun sebuah Negara baru. Terdapat pindaan dan tambahan tafsiran Perlembagaan yang sengaja diabaikan. Terlepas pandang tidak boleh dijadikan alasan, kerana Negara ini telah membangun selama 51 tahun, namun tidak ada usaha untuk mengubah kesilapan ini untuk meredakan keadaan dengan memperbaiki apa-apa yang tidak konsisten. Bayangkan implikasinya kepada perjanjian-perjanjian yang telah ditandatangani sebagai Persekutuan Malaysia, begitu banyak undang-undang yang telah diluluskan oleh Parlimen Malaysia, dan begitu banyak konvensyen antarabangsa dan perjanjian disahkan sebagai Malaysia. Adakah semua ini dibuat oleh Malaysia atau Persekutuan Tanah Melayu bertopengkan Malaysia? Bukan pula perubahan dan pindaan yang perlu di buat berdasarkan kepada Perjanjian Malaysia 1963, ada tafsiran sengaja tidak diubah untuk maksud tertentu. Oleh itu tafsiran “Persekutuan” menjadi inti pati krisis identiti Malaysia pada masa ini. Tafsiran makna “Persekutuan” ini juga melihatkan bahawa Persekutuan Tanah Melayu sebenarnya menyamar sebagai Malaysia – realitinya siapa sebenarnya Malaysia? Malaya ditubuhkan oleh Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 dan bukan dibentuk oleh Perjanjian Malaysia 1963.

Perlembagaan Malaysia yang dicetak semula dan dikemaskini sehingga 2010 menyatakan sebagai berikut :

Perkara 1(1) Persekutuan hendaklah dikenali , dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris, dengan nama Malaysia.

Perkara 1(2) Negeri-Negeri Persekutuan hendaklah Johor, Kedah , Kelantan , Melaka , Negeri Sembilan , Pahang , Penang , Perak , Perlis , Sabah , Sarawak , Selangor dan Terengganu.

Namun dalam Perkara 160 tafsiran Perlembagaan Malaysia mentafsirkan “Persekutuan” sebagai berikut:

“Persekutuan” ertinya Persekutuan yang ditubuhkan di bawah Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957.

Jika ini yang dimaksudkan dengan “Persekutuan”, maka Sabah dan Sarawak TIDAK patut dimasukkan sebagai “Negeri-Negeri Persekutuan” kerana Sabah dan Sarawak tidak pernah bersetuju untuk menjadi sebahagian daripada Persekutuan Tanah Melayu sesuai dengan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – Sabah dan Sarawak bersetuju untuk membentuk Persekutuan Malaysia, sepertimana yang telah disusun dan di persetujui oleh Jawatankuasa Laporan Antara Kerajaan ( IGC ) dan Perjanjian Malaysia 1963.

Memasukkan Sabah dan Sarawak sebagai sebahagian daripada “Negeri Negeri Persekutuan” bukan sahaja salah dari segi undang-undang. Langkah ini juga dianggap sebagai meletakkan Sabah dan Sarawak sebahagian daripada 13 negeri bukan 3 negara-negara yang membentuk Malaysia. Sabah dan Sarawak adalah sebahagian daripada Malaysia yang dibentuk daripada Persekutuan 3 negara. Ini adalah fakta yang tidak boleh di ubah, bahawa Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 dan Perjanjian Malaysia 1963 dua dokumen berasingan dan berbeza . Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 adalah penggabungan Negeri-negeri Melayu Bersekutu, Negeri-negeri Melayu bukan bersekutu dan negeri negeri Selat ke dalam satu kesatuan – Persekutuan Tanah Melayu.

Perjanjian Malaysia 1963 ialah perjanjian antara United Kingdom, Persekutuan Tanah Melayu (yang merupakan kesatuan dari 11 negeri ) , Borneo Utara ( Sabah) , Sarawak dan Singapura. Bentuk struktur ini adalah Kesatuan di atas Kesatuan; ia bukannya Persekutuan Tanah Melayu menjelma menjadi Persekutuan Malaysia.

JIKA bantuk struktur Malaysia telah dibina mengikut semangat asal Perjanjian Malaysia 1963, bererti Persekutuan Malaysia, harus ada dua peringkat Persekutuan. Persekutuan Tanah Melayu yang terdiri daripada 11 buah negeri dan ditubuhkan oleh Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 dan Persekutuan Malaysia terdiri daripada 3 negeri ia itu Persekutuan Tanah Melayu, Sabah dan Sarawak dan dibentuk oleh Perjanjian Malaysia 1963. Mungkin dengan cara ini tidak ada kekeliruan , tidak ada salah tafsir dan tidak wujud golongan penentang dalam usaha untuk membina negara.

Walau bagaimanapun, Malaysia pada masa ini bukan dua lapisan Persekutuan. Persekutuan Tanah Melayu tanpa berunding dengan Sabah dan Sarawak telah mengangkat dan menjadikan dirinya sebagai Persekutuan Malaysia. Penyelesaian ini, bukan pula mewujudkan satu titik permulaan yang tepat untuk membina negara, ia melahirkan banyak kekeliruan, salah tafsir dan wujudnya golongan penentang, terutamanya daripada Negeri-Negeri Borneo. Ini adalah berdasarkan kebimbangan dan keresahan rakyat Borneo bahawa Persekutuan Tanah Melayu adalah menjajah mereka. Ini juga menjadikan peringatan bapa-bapa kemerdekaan Sabah dan Sarawak satu kenyataan tentang kecenderungan imperialis Malaya, mekanisasi dan manipulasi mereka ke atas rakyat Sabah dan Sarawak. Akibatnya , ini memberikan kredibiliti kepada tuntutan yang dibuat oleh golongan penentang di Sabah dan Sarawak pada hari ini bersabit dengan kemungkiran janji , disenfranchisements dan peminggiran rakyat Sabah dan Sarawak oleh Tanah Melayu – semua ini menjurus dan menunjukkan bahawa Sabah dan Sarawak adalah tanah jajahan Malaya.

Namun yang paling penting ialah apabila bentuk struktur Malaysia tidak mencerminkan Kesatuan di atas Kesatuan; implikasinya terhadap undang-undang Persekutuan yang telah diluluskan selama 51 tahun; dan mungkin tidak boleh dikuatkuasakan di Sabah dan Sarawak. Implikasi dari pernyataan ini adalah bencana yang tidak mudah di perbaiki. Ini merujuk kepada Undang-Undang Persekutuan yang mengandungi perkataan seperti – “Persekutuan”, “Kerajaan Persekutuan”, dan “Kerajaan Malaysia” dan lain-lain lagi. Bagaimana mungkin undang-undang yang dibuat oleh Persekutuan Tanah Melayu boleh berkuatkuasa di dalam Persekutuan Malaysia? Boleh kah undang undang ini berkuatkuasa di Sabah dan Sarawak? – bilamana Sabah dan Sarawak tidak pernah menjadi sebahagian daripada Persekutuan Tanah Melayu; dan Sabah dan Sarawak tidak pernah menanda-tangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957.

Menghapus tafsiran bersaing bukan satu pilihan

Untuk mengatasi kebuntuan ini, ia mungkin tidak semudah menggantikan tafsiran yang ada dalam Perkara 160 daripada “Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957″ kepada “Perjanjian Malaysia 1963″. Penyelesaian seperti ini mungkin kelihatan mudah tetapi secara undang-undang tindakan tersebut tidak lagi mengikat 11 negeri kepada Persekutuan Tanah Melayu. Ini mungkin bermakna bahawa 11 negeri negeri terutama Kelantan dan Terengganu boleh mengambil kesempatan ini untuk melepaskan diri dari Persekutuan Tanah Melayu dan memulakan negara sendiri yang berdaulat dan bebas dengan menggunakan Minyak dan Gas sebagai sumber pendapatan utama mereka. Negeri Johor mungkin ingin menjadi negeri tersendiri terutama ketika memutuskan hubungan mereka dengan Singapura dan Pahang mungkin mahu meneroka dan mengeksploitasi Minyak dan Gas di lautannya sendiri. Persekutuan Tanah Melayu tinggal dengan negeri-negeri seperti Melaka , Negeri Sembilan, Selangor, Perak, Kedah, Pulau Pinang dan Perlis – kawasan perindustrian yang laparkan kuasa tenaga dan sedang menghadapi masa depan ekonomi yang suram.

Apakah sebabnya definisi “Persekutuan” tidak diubah dalam Perlembagaan Malaysia sebagai yang di persetujui di dalam Perjanjian Malaysia 1963? Sudah tentu ia bukan sekadar tersilap pandang; mungkin ia telah dilakukan dengan sengaja kerana pada saat akhir pembentukan Malaysia, Kerajaan Kelantan telah mencabar Perdana Menteri Malaya, Tunku Abdul Rahman di mahkamah atas dasar bahawa Kelantan tidak pernah dipanggil berbincang mengenai keputusan untuk membentuk Malaysia. Menurut Kevin Tan[1] Kerajaan Kelantan berpendapat bahawa kedua-dua Perjanjian Malaysia dan Akta Malaysia tidak lagi mengikat Kelantan kepada Persekutuan Tanah Melayu atas alasan seperti berikut :

(a) bahawa dengan Akta Malaysia, Persekutuan Tanah Melayu dihapuskan dan ini adalah bertentangan dengan 1957 Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu ;

(b) bahawa perubahan yang dicadangkan memerlukan persetujuan setiap negeri negeri Persekutuan Tanah Melayu – termasuk Kelantan – dan ini tidak diperoleh;

(c) Sultan Kelantan yang sepatutnya menjadi pihak dalam Perjanjian Malaysia itu, tetapi tidak;

(d ) suatu konvensyen wujud yang memerlukan raja-raja Melayu dirundingi mengenai apa-apa perubahan ketara dalam Perlembagaan; dan

(e) Parlimen Persekutuan tidak mempunyai kuasa untuk membuat undang-undang untuk Kelantan berkenaan dengan apa-apa perkara yang mengenainya Negeri mempunyai undang-undang sendiri.

Cabaran Kelantan adalah berdasarkan kepada status undang-undang dan kuasa Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu untuk bertindak atas nama 11 negeri negeri yang membentuk Persekutuan Tanah Melayu. Didalam memutuskan perkara ini pendekatan Thomson CJ adalah “jelas positivis”. Keabsahan Akta Malaysia berdasarkan kuasa yang diberikan kepada Parlimen Persekutuan Tanah Melayu oleh Perjanjian 1957. Walau bagaimanapun, keputusan yang arif ini seolah-olah menunjukkan bahawa terdapat had ke atas kuasa ini:

“….Saya tidak melihat bahawa Parlimen bertindak di luar kuasa atau bahawa ia melakukan apa-apa yang pada dasarnya revolusioner sebagai menghendaki pemenuhan suatu keadaan dimana Perlembagaan sendiri tidak menetapkan iaitu satu keadaan yang menyatakan bahawa Negeri Kelantan atau mana-mana Negeri lain perlu dirujuk. Memang benar dalam erti kata bahawa Persekutuan yang baru adalah sesuatu yang berbeza dari yang lama. Ia akan mengandungi lebih negeri. Ia akan mempunyai nama yang berbeza. Tetapi jika keadaan yang urusan ditimbulkan dengan cara yang terkandung di dalam Perlembagaan itu sendiri dan yang terkandung dalam Perjanjian 1957, yang mana ia merupakan bahagian yang penting , saya tidak dapat melihat bagaimana terdapat apa-apa pelanggaran mana-mana pakatan asas di antara pihak-pihak asal.” [Penekanan ditambah][2]

Mungkin perkataan “pada dasarnya revolusioner” yang digunakan oleh Thomson CJ merupakan petunjuk bahawa hasrat Kerajaan Kelantan betul, tetapi penekanan mereka pada status undang-undang dan kuasa Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu mungkin tidak betul. Ini kerana hakim menjelaskan bahawa Perjanjian 1957 masih mengikat dan tidak ada perubahan yang dibuat kepada Interpretasi dalam Perkara 160 Perlembagaan. Jika Tafsiran dalam Perkara 160 digantikan dengan maksud Perjanjian Malaysia 1963, maka Kelantan tidak lagi terikat kepada Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Tidak seorang pun dari Sabah dan Sarawak menimbulkan isu ini sehingga hari ini. Besar kemingkinan bahawa ini adalah “celah hukum” (legal loophole) yang digunakan Singapura meninggalkan Malaysia pada tahun 1965. Singapura bersetuju untuk membentuk Malaysia – Singapura tidak pernah berhasrat untuk menjadi sebahagian daripada Persekutuan Tanah Melayu berdasarkan kepada perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957.

Kelantan munkin tersilap mempersoalkan status undang-undang dan kuasa Kerajaan Persekutuan berdasarkan Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957, tetapi Kelantan boleh menyoal kaedah yang telah digunakan oleh Kerajaan Persekutuan dalam melaksanakan Perjanjian Malaysia 1963 terutama apabila Perjanjian Malaysia 1963 juga satu Perjanjian Antarabangsa. Kerajaan Persekutuan boleh mempunyai hak undang-undang atau kuasa untuk membuat keputusan dan bertindak atas nama mana mana negeri-negeri komponen di dalam Persekutuan, ia tidak bermakna bahawa mereka boleh membuat keputusan dan bertindak sewenang-wenangnya. Kerajaan Persekutuan harus mengikuti prosedur seperti yang termaktub dalam Perlembagaan itu sendiri.

Kegagalan Kerajaan Persekutuan bertindak sesuai dengan prosedur seperti yang diperuntukkan di dalam Perlembagaan Persekutuan tidak pernah dibangkitkan dalam writ Kelantan. Kerajaan Persekutuan perlu terlebih dahulu memenuhi peruntukan yang terkandung dalam Perkara 76 Perlembagaan Persekutuan sebelum menandatangani Perjanjian Malaysia 1963 dan juga sebelum membentangkan Rang Undang-undang Malaysia di Parlimen Malaya. Perkara 76 Perlembagaan Malaya berkata:

Kuasa Parlimen untuk membuat undang-undang bagi Negeri-Negeri dalam hal-hal tertentu

76.(1) Parlimen boleh membuat undang-undang mengenai apa-apa perkara yang disebut satu persatu dalam Senarai Negeri, tetapi hanya seperti yang berikut, iaitu:

(a) bagi maksud melaksanakan apa-apa triti, perjanjian atau konvensyen antara Persekutuan dengan mana-mana negara lain, atau apa-apa keputusan sesuatu organisasi antarabangsa yang dianggotai oleh Persekutuan adalah ahli; atau

(2) Tiada undang-undang hendaklah dibuat menurut perenggan (a) Fasal (1) berkenaan dengan apa-apa perkara undang-undang Islam atau adat orang Melayu atau apa-apa perkara undang-undang atau adat anak negeri di Negeri Sabah dan Sarawak dan tiada Rang Undang-Undang untuk sesuatu undang-undang di bawah perenggan itu dibentangkan ke dalam mana satu Majlis Parlimen sehingga Kerajaan mana-mana Negeri yang berkenaan telah dirundingi.[Penekanan ditambah]

Hal ini sangat jelas dalam Perkara 76(1) bahawa Kerajaan Persekutuan boleh membuat undang-undang dan berkuasa untuk menandatangani Perjanjian Malaysia 1963 dan juga untuk membentangkan dan meluluskan Rang Undang-undang Malaysia di Parlimen. Namun dalam Perkara 76(2) itu juga mengatakan bahawa Rang Undang-Undang untuk sesuatu undang-undang tidak boleh dibentangkan di mana satu Majlis Parlimen sehingga Kerajaan mana-mana Negeri yang berkenaan telah dirundingi terlebih dahulu.

Perjanjian Malaysia dan Akta Malaysia 1963 Bab 35 adalah sangat jelas tentang definisi “Persekutuan”. Dalam usaha untuk menenangkan keadaan diantara Kerajaan Persekutuan dengan negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu, Rang Undang-undang Malaysia yang dibentangkan di Parlimen Persekutuan Tanah Melayu itu, sengaja tidak mengubah definisi “Persekutuan” dalam Perkara 160 yang ertinya Persekutuan yang ditubuhkan di bawah Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 kepada definisi yang digunakan di dalam Perjanjian Malaysia 1963 dan Akta Malaysia 1963 Bab 35 yang ertinya Persekutuan Malaysia.

Pembukaan (preamble) dalam Akta Malaysia 1963 Bab 35 jelas mengatakan bahawa:

Suatu Akta untuk membuat peruntukan bagi dan berkaitan dengan Persekutuan Borneo Utara , Sarawak dan Singapura dengan negeri-negeri yang ada dari Persekutuan Tanah Melayu. [31 Jul 1963]

Akta Malaysia 1963 Bab 35 adalah satu Akta yang telah diluluskan di Parlimen United Kingdom. Undang-undang ini menentukan yang terletak hak (vested) Negeri-Negeri Borneo dan Singapura ke Persekutuan Tanah Melayu. Pada mukadimah ini dengan jelas memperkenalkan Borneo Utara, Sarawak dan Singapura sebagai “Persekutuan” TIDAK bukan Negeri. Bahagian kedua ia menyatakan – “dengan ” – ia tidak mengatakan menggabungkan atau bergabung kedalam – ia jelas mengatakan berdampingan dengan Persekutuan Tanah Melayu dan bukan negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu.

Dalam Akta Malaysia 1963 Bab 35 Seksyen 1(1) dengan jelas mengatakan:

1.(1) Bagi maksud membolehkan Borneo Utara , Sarawak dan Singapura (dalam Akta ini disebut sebagai “negeri-negeri baru”) untuk bersekutu dengan negeri-negeri yang sedia ada bagi Persekutuan Tanah Melayu (dalam Akta ini disebut sebagai “Persekutuan”), Persekutuan selepas itu yang dipanggil Malaysia, pada hari di mana negeri-negeri baru bersekutu seperti tersebut di atas (dalam Akta ini disebut sebagai “hari yang ditetapkan”) kedaulatan Baginda Queen dan bidang kuasa berkenaan dengan negeri-negeri baru hendaklah dilepaskan untuk meletak hak mengikut cara yang dipersetujui di antara United Kingdom Great Britain dan Ireland Utara , Persekutuan dan Negeri-Negeri yang baru.

(2) Yang Mulia boleh dengan Perintah dalam Majlis menggubal Perlembagaan Negeri untuk negeri-negeri baru sebaik sebelum hari yang ditetapkan.

Perhatikan penggunaan perkataan “peletakhakan” (vesting) dan bukan perkataan penyerahan kedaulatan, tindakan ini bukan satu undang-undang penyerahan sebuah koloni daripada British kepada Persekutuan Tanah Melayu. Undang-undang ini mengakui bahawa Borneo Utara (Sabah), Sarawak dan Singapura adalah sebuah Persekutuan yang bermaksud sebuah kedaulatan yang merdeka. Oleh itu, menyedari bahawa Perjanjian Malaysia 1963 ditandatangani pada 9 Julai 1963 satu perjanjian antarabangsa yang ditandatangani oleh kedaulatan bebas. Ini bermakna bahawa Malaysia bukan suatu kaedah bagi Negeri-Negeri Borneo dan Singapura untuk mencapai kemerdekaan melalui penggabungan sebaliknya ia adalah integrasi 4 negara dengan United Kingdom menjadi saksi.

Kemuncak Akta Malaysia 1963 Bab 35 sebenarnya adalah Seksyen 1(1) dan (2). Dalam Seksyen 1(1) bahawa perkataan yang digunakan di sini adalah “untuk bersekutu dengan” ia tidak berkata “untuk bersekutu ke dalam”, oleh itu ia tidak membayangkan bahawa Sabah dan Sarawak bergabung ke dalam Persekutuan Tanah Melayu sebagai salah satu dari negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu. Ia membayangkan bahawa Sabah dan Sarawak mencapai kemerdekaan melalui integrasi sesuai dengan Piagam PBB (Pertubuhan Bangsa Bangsa Bersatu).

Bersesuaian dengan PBB 1541 (VX) prinsip dekolonisasi di mana dalam Prinsip VI (c) ia membenarkan kemerdekaan melalui integrasi dengan sebuah negara merdeka. Maksudnya Wilayah tidak ada Pemerintahan Sendiri seperti Borneo Utara ( Sabah) dan Sarawak dibenarkan untuk mendapatkan kemerdekaan melalui integrasi dengan sebuah negara yang merdeka seperti Persekutuan Tanah Melayu. Walau bagaimanapun, ini tidak bermakna bahawa Wilayah tersebut harus menjadi bahagian-bahagian komponen dari negeri yang merdeka seperti Persekutuan Tanah Melayu.

Integrasi dengan cara ini akan melanggar Prinsip VIII yang mengatakan "Integrasi dengan sebuah negara merdeka harus atas dasar kesaksamaan mutlak di antara orang-orang tiada pemerintahan sendiri dengan orang-orang di negara yang merdeka dengan mana ia bersepadu. Orang-orang dari kedua-dua wilayah harus mempunyai status yang sama dan hak-hak kewarganegaraan dan hak yang sama dan peluang untuk membuat representasi dan penyertaan berkesan di semua peringkat eksekutif, legislatif, dan kehakiman dari kerajaan".

United Kingdom bersetuju untuk melepaskan kedaulatan dan kuasanya ke atas Negeri-Negeri Borneo dan Singapura menggunakan kata “terletak hak mengikut cara yang dipersetujui” – ini tidak bererti menyerahkan kedaulatan dan bidang kuasa Negeri Borneo dan Singapura bulat-bulat kepada Persekutuan Tanah Melayu. British sebenarnya mewujudkan satu “amanah” dengan meletakhak ia mempunyai makna “memegang amanah”. Malaysia telah dibina sebagai satu “amanah” dengan United Kingdom sebagai pembuat amanah (Settlor), Persekutuan Tanah Melayu sebagai pemegang amanah (Trustee) dan Negeri-Negeri Borneo dan Singapura sebagai penerima manfaat (Beneficiaries) daripada amahan tersebut. Memahami struktur ini bermakna tidak ada perkara seperti menyerap negeri-negeri Borneo ke dalam Persekutuan Tanah Melayu – ini kerana tidak ada pemegang amanah boleh mengambil milik penerima manfaat dan menjadikan penerima tersebut sebahagian daripada pemegang amanah – ini akan wujud keadaan pecah “amanah ” – meletakkan Sabah dan Sarawak sebagai sebahagian daripada “negeri-negeri Persekutuan” ertinya penggubal undang-undang Persekutuan Tanah Melayu telah melanggar apa yang di “amanah”kan kepada mereka. Ini adalah tujuan utama Perjanjian Malaysia 1963 di wujudkan supaya pecah “amanah” tidak boleh berlaku. Melainkan jika semua wakil yang menandatangani Perjanjian tersebut bersetuju untuk duduk lagi dan membuat perjanjian lain.

Kemudian dalam Seksyen 1(2) Perlembagaan “Negeri baru” yang bermaksud Borneo Utara ( Sabah), Sarawak dan Singapura akan dibuat melalui Perintah dalam Majlis dan bukan melalui Persekutuan Tanah Melayu atau Parlimen British – ia akan dibuat atas nama Permaisuri oleh Majlis Privy (Queen -in- Council). Ini mengesahkan bahawa Perlembagaan Negeri Borneo dan Singapura tidak pernah dibuat oleh Parlimen Persekutuan Tanah Melayu – ia dibuat oleh Permaisuri bebas bagi Persekutuan Tanah Melayu. Oleh itu, tidak sesuai untuk parlimen Malaysia meluluskan undang-undang supaya Sabah dan Sarawak dimasukkan ke dalam Persekutuan Tanah Melayu

Penyelesaian

Dalam menyokong pembentangan Rang Undang-undang Malaysia di Dewan Utama London (House of Lords) pada 26 July 1963, Lord Cobbold berkata:

“Tanpa kuasa pusat yang kuat di wilayah yang berbeza (Malaysia) tidak boleh dikimpal ke dalam satu organisma, …… Tetapi usaha untuk menjalankan pentadbiran hari ke hari di Jesselton atau Kuching dari Kuala Lumpur, atau untuk menenggelamkan watak wilayah Borneo, hanya akan mengundang kegagalan.”

Di satu sudut Lord Cobbold melihat keperluan bagi pihak pusat berkuasa kerana menurut beliau tanpa kuasa ini, kerajaan pusat tidak boleh memegang Persekutuan. Pada masa yang sama Lord Cobbold mengakui jarak yang memisahkan Kuala Lumpur ke Sabah dan Sarawak dan meningatkan sebarang cubaan oleh kerajaan Pusat untuk menekan “karakter” dari negeri-negeri Borneo akan berakhir dengan kegagalan – Ini adalah keadaan yang kita hadapi pada masa ini. Persekutuan Tanah Melayu hanya menyamar sebagai Malaysia tetapi ingin mengawal Sabah dan Sarawak dari Putrajaya. Realitinya adalah bahawa Persekutuan Tanah Melayu tidak mempunyai locus standi untuk mengenakan apa-apa tekanan keatas Sabah dan Sarawak – Perlembagaan Malaysia sebagai undang-undang Agung di negara ini masih Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu berdasarkan kepada Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 dan bukan Perjanjian Malaysia 1963. Malaysia hanya sekadar perubahan nama untuk menipu Sabah dan Sarawak mempercayai Malaysia adalah Negara yang sedang dibina. Untuk semua maksud dan tujuan Malaysia sebenarnya masih Persekutuan Tanah Melayu.

Semuanya menunjukkan bahawa terdapat lebih dari dua Persekutuan yang perlu bersepadu; persoalannya yang mana satu perjanjian yang mewujudkan mereka lebih patut diutamakan ? Apakah Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957, atau Perjanjian Malaysia 1963? Mana jua pilihan yang dibuat salah satu daripada dua Persekutuan tersebut boleh melepaskan diri dari kesatuan atau meninggalkan kesatuan.

Meletakkan Sabah dan Sarawak sebagai sebahagian daripada “negeri-negeri Persekutuan” tidak akan menyelesaikan keadaan ini kerana secara langsung mengakui bahawa Sabah dan Sarawak berada pada tahap yang sama dengan negeri-negeri lain di Tanah Melayu. Definisi “Persekutuan” adalah berdasarkan kepada Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 memburukkan lagi keadaan kerana Sabah dan Sarawak tidak pernah menjadi pihak menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 oleh itu bagaimana Sabah dan Sarawak terikat dengan perjanjian tersebut? Jika Sabah dan Sarawak tidak terikat dengan perjanjian 1957, maka Sabah dan Sarawak sedang paksa masuk ke dalam “negeri-negeri Persekutuan” bertentangan dengan konsep merdeka. Ini bererti Sabah dan Sarawak bebas untuk meninggalkan Persekutuan Tanah Melayu seperti yang di lakukan oleh Singapura pada 7 Ogos 1965.

Satu-satunya penyelesaian untuk penyelesaian kebuntuan ini adalah untuk memulihkan kembali Persekutuan Tanah Melayu dan menjadikannya sebagai salah satu dari tiga negeri yang membentuk Persekutuan Malaysia. Ini bermakna harus ada Parlimen Persekutuan Tanah Melayu (yang tidak mempunyai wakil-wakil dari Sabah dan Sarawak) dan satu lagi Parlimen bagi Persekutuan Malaysia yang terdiri daripada wakil dari Persekutuan Tanah Melayu , Sabah dan Sarawak yang mana bilangan wakil-wakil adalah sama rata. Tidak ada jalan pintas untuk membina Negara yang dipanggil Malaysia. Seperti apa yang Lord Cobbold memberi amaran dalam laporan beliau serta kenyataannya di Dewan Utama London (House of Lords), ia berkata:

“Ini adalah syarat yang perlu, dari awal lagi, Malaysia seharusnya dianggap oleh semua pihak sebagai sebuah persatuan rakan kongsi, menggabungkan dalam kepentingan bersama untuk mewujudkan sebuah negara baru, tetapi mempertahankan hak individu-individu mereka masing masing“

Apa Lord Cobbold ungkapkan adalah sama dengan Prinsip Dekolonisasi yang terkandung dalam deklarasi dekolonisasi yang disediakan oleh Bangsa-bangsa Bersatu. Sabah dan Sarawak tidak dapat menjadi “rakan kongsi persekutuan” apabila mereka hanya dianggap sebagai salah satu daripada 13 negeri di Malaysia. Sabah dan Sarawak tidak boleh menjadi sebahagian daripada “menggabungkan kepentingan bersama untuk mewujudkan sebuah negara baru”, perkataan di sini adalah “untuk mewujudkan sebuah negara baru” yang bermakna Malaysia bukan sebuah Negara yang sudah terbentuk pada tahun 1963, selepas 51 tahun, Malaysia masih “dalam pelaksanaan” – Malaysia adalah satu proses untuk Pembangunan Negara. Masih banyak yang perlu dilakukan namun yang penting ialah proses untuk Pembangunan Negara memerlukan satu siri rundingan antara kerajaan Persekutuan Tanah Melayu , kerajaan Sabah dan kerajaan Sarawak. Keperluan ini diperuntukkan dalam Perkara VIII Perjanjian Malaysia 1963 yang berbunyi:

Perkara VIII

Kerajaan-kerajaan Persekutuan Tanah Melayu, Borneo Utara dan Sarawak akan mengambil apa-apa langkah perundangan, eksekutif atau tindakan lain sebagaimana yang diperlukan untuk melaksanakan jaminan, aku janji dan syor yang terkandung dalam Bab 3, dan Lampiran A dan B kepada, Laporan Jawatankuasa antara Kerajaan yang ditandatangani pada 27 Februari 1963, setakat yang ia tidak dilaksanakan dengan peruntukan nyata Perlembagaan Malaysia.

Menentukan negara ini dibina mengikut pelan yang di ilhamkan oleh bapa-bapa kemerdekaan dan berhadapan dengan aspirasi rakyat yang sering berubah, perlu ada perundingan yang kerap dan berterusan di antara pusat dan negeri-negeri pinggir. Kegagalan untuk melakukan hal ini maka timbul rasa tidak puas hati dan ini akan berkembang biak dikalangan golongan penentang; dan golongan penentang akhirnya akan membawa kepada penentangan – dan penentangan akan meruntuhkan sistem yang telah dibangunkan. Akibatnya akan menghadapi keadaan huru-hara, anarki dan kekacauan – ia tidak baik untuk perniagaan dan ia tidak baik untuk rakyat jelata. Semua ini bagaimanapun, boleh dielakkan, apabila kita mengakui bahawa perlu ada keadilan di antara rakan kongsi.

Fabrik sosial, struktur politik dan ekonomi Sabah dan Sarawak dibuat dalam imej Persekutuan Tanah Melayu dan dalam jangka masa panjang boleh menghapuskan “sifat individu negeri tersebut” terutama ketika semuanya dikendalikan secara jarak jauh dari Putrajaya. Satu contoh yang baik adalah perkembangan parti-parti politik daripada Persekutuan Tanah Melayu ke Sabah; ia dilakukan bukan untuk kebajikan rakyat negeri-negeri tersebut sebaliknya ia adalah untuk mengambil alih kuasa dari rakyat.

Integrasi politik dijadikan keutamaan manakala tiada yang dilakukan untuk menggalakkan integrasi ekonomi berdasarkan kekuatan ekonomi intrinsik Sabah dan Sarawak. Akibatnya , orang-orang di Sabah dan Sarawak merasakan mereka tidak lebih dari koloni Persekutuan Tanah Melayu . Hubungan antara pusat dan pinggir lebih kepada “mengaut” dan bukannya “memberi”. Menyelesaikan hal ini secara baik memerlukan sifat kenegarawanan yang tinggi – menggunakan kebijaksanaan politik adalah untuk mengundang tentangan dan tidak akan dapat apa-apa penyelesaian – kecuali “pembuat amanah” bersedia untuk memecahkan” amanah” tersebut.

Zainnal Ajamain

Zainnal Ajamain is an economist by profession, graduating with a Masters degree from the University of East Anglia. He has held several high ranking civil service positions in government and government think tanks and has worked as a university lecturer, senior researcher, stockbroker, and economist and published several papers in international media journals. He was the co-author behind the Sabah Government’s vision for development and progress in the Sabah Development Corridor and created the first Offshore Islamic Fund in Labuan. He also held the position of Senior Research Fellow in the Centre for Remote Sensing and Geographic Information Systems at the University Malaysia Sabah. He was the Co-Founder of the United Borneo Front (UBF) and a passionate activist to abolish the Cabotage Policy. He is also the Secretary General of a newly formed political party in Sabah.

[1] Kevin YL Tan wrote in his monograph title “International Law, History & Policy: Singapore in the early years”, Centre for International Law, National University of Singapore – 2011

[2] The Government of the State of Kelantan v The Government of the Federation of Malaya and Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj [1963] MLJ 355 at 359

Source: http://suarasabah.wordpress.com/2014/11/14/mentafsirkan-malaysia-malaya-bertopengkan-malaysia/

Read More

Hentikan Pengangguan Terhadap Activis Hak Sabah – Dr. Jeffrey

Thursday, 13 November 2014

Kota Kinabalu: "Perdana Menteri dan kerajaan persekutuan dan mereka yang berkuasa perlu berhenti bersikap seperti penjajah zaman kolonial dan menghentikan gangguan terhadap rakyat Sabah dan aktivis-aktivis hak Sabah yang hanya menginginkan kedudukan yang lebih baik dan masa depan yang lebih cerah bagi Sabah di dalam Persekutuan Malaysia" kata Datuk Dr Jeffrey Kitingan, Ketua STAR Sabah merangkap Ahli Dewan Undangan Negeri bagi Bingkor, Sabah, sebagai tindak balas kepada laporan bahawa 10 orang Sabah dipanggil untuk memberi kenyataan di Ibu Pejabat Polis Daerah (IPD) di Ranau pada hari Selasa dalam siasatan kerana hasutan untuk suatu insiden dilaporkan berlaku di Tambunan.

Penggunaan siasatan yang didakwa itu merupakan penyalahgunaan kuasa yang jelas demi matlamat menjadi tuan kepada dan menguasai orang Sabah untuk memastikan penguasaan dan penjajahan UMNO/Malaya ke atas Sabah" tambah Dr Jeffrey.

Pasukan 4 penyiasat polis dari IPD Keningau telah menyoal 10 orang tersebut yang dikaitkan dengan sebuah NGO, Semangat Sehati Perjuangan Rakyat (SSPR), selama hampir 6 jam dari waktu pagi sehingga kira-kira 4:00 petang.Antara soalan-soalan yang ditanya adalah apa yang terkandung di dalam Perjanjian Malaysia 1963 dan pengumpulan tandatangan mengenai hak-hak Sabah.

Walaupun difahamkan bahawa penyiasat-penyiasat telah bertindak secara profesional dan sopan, ia masih merupakan salahguna kuasa. Tiada apa-apa jenayah atau kesalahan untuk sesiapa Sabahan yang berjuang untuk memulihan hak-hak, hak istimewa dan autonomi Sabah yang telah diambil atau terhakis sejak pembentukan Malaysia pada tahun 1963.

Namun, para penyiasat telah dilaporkan sebagai berkata perkara itu akan dirujuk kepada Peguam Negara untuk arahan selanjutnya.

Sebelum ini, dua anggota lain yang dikatakan ahli SSPR juga telah dipanggil oleh pihak polis IPD Ranau dan disiasat di bawah Akta Perhimpunan Aman kerana didakwa mengumpulkan tandatangan dalam kempen tandatangan untuk menuntut hak-hak Sabah di Ranau dan Kundasang.

Sementara itu, Dr Jeffrey ketika memberi maklum balas mengenai isu ini, berkata pihak berkuasa tidak harus mengganggu pergerakan aktivis yang tidak lebih daripada memperjuangkan hak-hak Sabah mengikut undang-undang yang timbul daripada kegagalan kerajaan persekutuan dalam menghormati Perjanjian Malaysia 1963 dan layanan yang tidak adil terhadap rakyat Sabah.

Pihak polis harus mengetahui bahawa Mahkamah Rayuan telah membuat keputusan oleh dalam kes YB. Nik Nazmi bahawa Perlembagaan Persekutuan menjamin kebebasan berhimpun dan adalah tidak sahih mengikut perlembagaan untuk mengenakan kehendak memberi notis kepada pihak polis sebelum berhimpun. Ia adalah undang-undang yang jelas dan nyata dimana polisi telah tidak mematuhi dan diguna untuk mengganggu aktivitis dan nasionalis hak Sabah.

Ia adalah satu fakta yang nyata bahawa nasionalis dan aktivis hak-hak Sabah tidak berhasrat untuk menghasut rakyat Sabah untuk menarikdiri dari Malaysia. Mereka hanya menyebarkan fakta sebenar sejarah mengenai pembentukan Malaysia dan bahawa Perjanjian Malaysia perlu dipatuhi oleh Kerajaan Persekutuan dan semua pihak yang terlibat dan bahawa hak-hak Sabah yang sah patut dipulihkan.

"Adalah amat dikesali gerakan yang dibuat oleh kumpulan yang menggelarkan diri mereka sebagai SSPR yang hanya bertujuan untuk mewujudkan kesedaran dan menuntut hak-hak Sabah berdasarkan kebenaran dilihat sebagai menghasut oleh kerajaan persekutuan yang diterajui oleh Umno. Daripada mengganggu dan menganggap aktivis-aktivis ini sebagai penjenayah, kerajaan persekutuan harus mendengar ketidak-puashatian rakyat Sabah dan menyiasat punca ketidak-puashatian ini.

Read More

Kenyataan RASMI SSKM-SSU(UK) berhubung dengan tuduhan liar dan jahat oleh Teo Chee Kang (LDP)

Salam sejahtera, Salam Perpaduan, Salam Kemerdekaan Negara Sabah dan Salam Kemerdekaan Negara Sarawak kali ke-51 tahun. Saya Doris Jones, mewakili Kumpulan Sabah Sarawak Keluar Malaysia (SSKM) yang bergerak dibawah naungan Kesatuan Sabah Sarawak (Sabah Sarawak Union - SSU), yang berdaftar secara SAH dibawah bidang Perundangan United Kingdom (UK) ingin membuat satu kenyataan rasmi berhubung dengan kenyataan tentang "Dalang SSKM dikenal pasti, tindakan selanjutnya akan diambil" yang dibuat oleh Menteri Sabah yang bernama Datuk Teo Chee Kang daripada parti tempatan Liberal Demokcratic Party (LDP), yang juga merupakan ahli komponen BN-Tanjong Kapor di Kudat dengan jawatan yang dipegang sebagai Menteri Tugas-Tugas Khas.

Disini, saya akan menyatakan kenyataannya dengan jelas yang disampaikan melalui petikan surat khabar Utusan Borneo yang bertarikh 14 November 2014, seperti berikut;

Dalam kenyataan menteri ini yang bertarikh 13 November 2014 ketika berada didalam sidang Dewan Undang Negeri (DUN) berkata bahawa dia dengan tegasnya mengatakan SSKM telah menimbulkan masalah dan mengganggu keharmonian masyarakat di negeri ini (Sabah) [1]. Selain itu, dia juga telah mengatakan bahawa isu SSKM ini dicetuskan oleh sebahagian kecil orang yang tidak bertanggungjawab [2]. Ditambah lagi dengan tuduhan mengatakan bahawa SSKM telah mengadakan Forum serta acara berjalan kaki menyambut Kemerdekaan [3]. 

Ahli LDP ini juga berkata bahawa "Walaupun perbuatan ini ditimbulkan oleh segolongan kecil masyarakat namun ia bersifat hasutan dan mencetuskan provokasi [4]. Jika ia tidak dibendung, isu ini dikhuatiri akan mengugat keharmonian antara wilayah dan mencabar Perlembagaan Negara serta mengancam Keselamatan negara" [5]. Akhir sekali dalam kenyataannya mengatakan bahawa "Perkara berkaitan SSKM itu hanya melibatkan sebilangan kecil kerana 'silent majority' tidak suka dengan apa yang sedang berlaku" [6].

Pertama [1], saya mohon ahli LDP ini untuk menperjelaskan dengan terperinci dengan fakta berbukti serta menyenaraikan jenis-jenis masalah dan gangguan keharmonian masyarakat apakah yang telah ditimbulkan oleh SSKM selama ini? Adakah dengan pendedahan fakta sejarah yang penuh dengan kepincangan, salahlaku, penyelewengan, penipuan, konspirasi selama ini yang telah dilakukan oleh Barisan Nasional dan UMNO, yang telah disembunyikan daripada pengetahuan rakyat Negara Sabah inikah yang sebenarnya telah menjadi masalah dan mengganggu keharmonian rakyat? Ataupun sebenarnya  mengganggu kedudukan pemimpin-pemimpin kerajaan serta kroni bn-umno?

Kedua [2], saya mohon penjelasan secara professional dan matang tentang tuduhan berkaitan dengan kenyataan "isu SSKM ini dicetuskan oleh sebahagian orang yang tidak bertanggungjawab". Bukankah saya, sejak dua bulan yang lalu telah jelas mengatakan bahawa saya adalah orang yang bertanggungjawab sepenuhnya terhadap segala pergerakkan dan aktiviti SSKM di Negara Sabah dan Negara Sarawak. Dan atas sebab itulah saya juga telah mencabar Perdana Menteri Malaysia, Menteri Keselamatan Dalam Negeri dan Pesuruhjaya Polis Sabah untuk mendakwa saya di Makhamah United Kingdom (UK) yang mana cabaran dan mesej ini telah saya sampaikan melalui akaun Facebook peribadi saya. Mengapa? Sebab saya seorang yang bertanggungjawab.

Ketiga [3], tuduhan ahli LDP ini adalah satu FITNAH yang JAHAT dalam cubaan untuk mengaitkan aktiviti yang telah dijayakan oleh Borneo Heritage Foundation (BHF) sempena Perayaan Menyambut Hari Kemerdekaan Negara Sabah Kali Ke-51 Tahun dengan SSKM. Saya ingin menyatakan secara jelas dan rasmi bahawanya aktiviti tersebut tidak ada hubungan secara langsung mahupun tidak langsung dengan SSKM. Tidak ada kerjasama yang telah dilakukan sepanjang tempoh program itu dijalankan. Forum tersebut pula telah dianjurkan oleh pihak Progressive Institute Public Policy (PIPPA). Walau bagaimanapun, saya tidak menafikan bahawa saya menyokong penuh kedua-dua program tersebut yang telah dijayakan atas kapasiti saya sendiri sebagai rakyat bangsa Negara Sabah kerana objektif program tersebut adalah untuk meningkatkan kesedaran sejarah serta meningkatkan kecintaan rakyat terhadap Negara Sabah, Negara Sarawak dan juga Persekutuan Malaysia. Jelas tuduhan ini adalah cubaan untuk menipu rakyat Negara Sabah agar membenci program seumpama ini dilakukan dimasa akan datang. Bukankah anda sudah menghasut dan menipu dengan niat jahat?

Keempat [4], jikalau dengan mendidik rakyat Bangsa Negara Sabah dan rakyat Bangsa Negara Sarawak tentang sejarah sebenar yang asli tanpa sebarang tokok tambah dengan berlandaskan kepada fakta berbukti, disokong dengan dokumen-dokumen yang masih tersimpan di London itu dikategorikan sebagai "Hasutan" dan "Provokasi", maka saya mengakui akan kebenarannya dengan sepenuh hati. Ya, saya telah "Menghasut" dan membuat "Provokasi" kepada rakyat Negara Sabah dan rakyat Negara Sarawak tentang perkara ini agar mereka semua sedar dan bangun daripada tidur lena bahawa selama ini mereka telah ditipu dengan nyata, siang dan malam, hidup dan mati tanpa sebarang halangan. Tetapi jikalau "tidak menghasut" itu menjadi pegangan definisi kepada penyebaran fitnah, penipuan, manipulasi fakta sejarah dan sebagainya, maka saya memutuskan untuk memilih dikategorikan sebagai seorang "Penghasut" dan "Provokater" demi kesedarang Bangsa Negara Sabah dan Bangsa Negara Sarawak.

Kelima [5], saya ingin anda menjawab secara sejujurnya sebagai seorang anak watan bangsa rakyat Negara Sabah. Selama ini, siapakah yang sebenarnya telah mengugat Keharmonian Wilayah dan Perlembagaan Negara serta mengancam Keselamatan Negara? Jikalau anda jujur pada diri, anda seharusnya tahu perkara ini. Biar saya terangkan secara ringkas. Pemimpin malaya adalah sebenarnya orang yang bertanggungjawab selama ini, yang telah mengugat keharmonian, perlembagaan dan keselamatan negara sejak diawal penubuhan Persekutuan Malaysia. Pemimpin-pemimpin Negara Sabah dan Negara Sarawak dahulu telah ditumbangkan dengan permainan politik kotor, licik dan jahat oleh  malaya, menghasut pemimpin-pemimpin tempatan untuk menggulingkan kerajaan dibawah kepimpinan pemimpin mereka yang mentadbir berdasarkan kepada konsep sebenar yang telah termaktub dalam perjanjian malaysia. Mereka juga telah mengubah perlembagaan negara dengan agresif sebaik sahaja Negara Singapura menarik diri daripada Persekutuan Malaysia. Keselamatan Negara Sabah sentiasa terancam selama dibawah pentadbiran Barisan Nasional dan UMNO. Mengapa? Kerana mereka ingin menakutkan rakyat bangsa negara Sabah agar sentiasa mengundi mereka untuk terus kekal mentadbir kerajaan Negara Sabah. Rusuhan Tersembunyi tahun 1986 di Kota Kinabalu dan Pencerobohan Tonduo itu sebenarnya didalangi oleh umno-bn. Adakah perkara seumpama ini pernah berlaku di Negara Sarawak? Tidak. Mengapa? Ini kerana Negara Sarawak tidak mempunyai umno mahupun campuran parti daripada malaya. Ini kerana Negara Sarawak ditadbir oleh komponen BN yang terdiri daripada Parti-Parti Tempatan yang Nasionalis. Saya ingin mengambil kesempatan untuk mencadangkan kepada anda untuk merujuk pendedahan hasil kajian daripada En.Zainnal Ajaimain yang telah merungkai segala persoalan yang selama ini telah menjadi tanda tanya kepada rakyat Negara Sabah dan rakyat Negara Sarawak tentang status Negara Sabah dan Negara Sarawak. Ia adalah satu kajian yang berjaya dan mesti diberikan penghormatan dalam menyelesaikan kefahaman tentang "Adakah Malaya telah Menyamar Menjadi Malaysia? (Is Malaya Masquerading as Malaysia?)". Jawapannya adalah YA. Klik link ini (http://sabahsarawakmerdeka.blogspot.com/2014/11/defining-malaysia-is-malaya.html) untuk membacanya. Mohon En.Zainnal Ajamain agar dapat menyediakan versi dalam Bahasa untuk memudahkan pembacaan dikalangan mereka yang kurang faham dalam bahasa English.

Keenam dan yang terakhir [6], saya menyerahkan perkara ini ditangan rakyat Negara Sabah dan rakyat Negara Sarawak. Sama ada mereka menentang perjuangan ini, itu hak mereka. Begitu juga dengan mereka yang menyokong perjuangan ini adalah hak mutlak mereka. Tiada sesiapa yang berhak untuk mengatakan bahawa rakyat menentang perjuangan seperti ini mahupun menyokong. Ini kerana sejarah Negara Sabah sejak dahulu telah dan sudah membuktikan dengan nyata bahawa kerajaan yang telah menindas rakyat akan berakhir serta-merta apabila rakyat sudah benar-benar bangkit. Saya tidak menafikan bahawa ramai yang menentang namun majoriti yang menyokong melalui pandangan dan pemerhatian saya secara peribadi. "Silent Majority" adalah raksasa yang amat digeruni oleh mana-mana kerajaan. Adakah anda yakin bahawa "Silent Majority" ini berada dipihak kerajaan? Kita bersama-sama nantikan kemunculan mereka pada PRU-14.

Saya tidak menafikan bahawa gangguan daripada pemimpin-pemimpin serta penyokong-penyokong bn-umno kini semakin rancak namun pada masa yang sama juga kebangkitan rakyat Negara Sabah dan rakyat Negara Sarawak juga semakin  bertambah rancak sehingga mereka berbangga dan tida takut untuk memberikan keterangan di Balai Polis. Jika ditangkap, bagi mereka, hidup dan mati hanya sekali. Jikalau mati, biarlah mati sebagai seorang Pejuang Bangsa dan bukan sebagai seorang Pengkhianat yang menjahanamkan Bangsa dan Negara. 

Harap Maklum.

Read More

Action to be taken against group behind Sabah, Sarawak secession

KOTA KINABALU: The masterminds behind the alleged Sabah, Sarawak secession move have been identified by the security authorities and action would be taken against them.

State Special Functions Minister Datuk Teo Chee Kang said this in response to Jeremy Malajad (Independent-Kadamaian), Datuk Abdul Rahim Ismail (BN-Pantai Manis) and Limus Jury (BN-Kuala Penyu), at the State Legislative Assembly today.

He said the government viewed the issue, sparked by a small irresponsible group, seriously.

If left unchecked, it could threaten national harmony and security, according to him.

Meanwhile, state Tourism, Culture and Environment assistant minister Datuk Kamarlin Ombi said based on the federal Tourism and Culture Ministry’s report, the number of unlicensed tourist guides in Sabah is minimal.

“An unlicensed tourist guide could be fined up to RM7,000 or sentenced to up to two years’ imprisonment if found guilty,” he said in response to a question from Datuk Samsudin Yahya (BN-Sekong).

On permit compliance by tourist boat operators, Kamarlin said the licence is issued through the Port and Wharf Department and Marine Department, but the enforcement is done by the Malaysian Maritime Enforcement Agency.-Bernama

Source: http://www.theborneopost.com/2014/11/13/action-to-be-taken-against-group-behind-sabah-sarawak-secession/#ixzz3J1Hmia5C

Read More

Sabah Terdedah Kepada Penaklukan Negara Lain Jika Keluar Malaysia

KOTA KINABALU, 10 Nov (Bernama) -- Sabah terdedah kepada minat negara lain untuk menakluki negeri ini jika usaha membawa Sabah keluar dari Malaysia dan menjadi sebuah negara, berjaya dilakukan.

Datuk Seri Nasir Tun Sakaran (BN-Senallang) tidak menolak kemungkinan minat negara lain terhadap Sabah masih wujud seperti sebelum pembentukan Malaysia dahulu.

"Pada masa akan datang, tidak mustahil minat itu (negara lain terhadap Sabah) masih mendalam. Malah, rasa ghairah kepada Sabah akan menyebabkan mereka (negara lain) menakluki negeri kita pula melalui ketenteraan dan pelbagai kekerasan lain.

"Justeru, janganlah kita bermain dengan isu sebegini (usaha bawa Sabah keluar dari Malaysia).

"Hanya kerana kepentingan peribadi seseorang atau sekelompok manusia, maka keharmonian dan kesejahteraan rakyat di negeri ini keseluruhannya akan tergadai," katanya ketika membahaskan Bajet Negeri 2015 pada persidangan Dewan Undangan Negeri Sabah di sini pada Isnin.

Nasir membangkitkan hasutan golongan tertentu berhubung isu membawa Sabah dan Sarawak keluar dari Malaysia (SSKM).

Katanya rakyat harus bersyukur kerana berpeluang hidup dalam sebuah negara seperti Malaysia.

Beliau mengakui pelbagai cabaran melanda Malaysia ke arah menjadi sebuah negara yang aman dan makmur.

Namun, negara tidak ketandusan pemimpin hebat yang sentiasa mengemudi negara, katanya.

Oleh itu, beliau berharap rakyat, khususnya di Sabah dan Sarawak, bijak menangani sentimen seperti yang dimainkan menerusi SSKM.

"Saya yakin rakyat semakin matang dan sedar bahawa bukan mudah untuk mengurus sebuah negara.

"Pengalaman selepas merdeka memberi banyak pengajaran berguna bagaimana payahnya untuk membangun dan menjadikan Malaysia dari sebuah negara kecil bersumberkan pertanian kepada negara perindustrian yang maju dan berpendapatan tinggi," katanya.

-- BERNAMA

Source: http://www.bernama.com/bernama/state_news/bm/news.php?cat=sbm&id=1083760

Read More

Kerajaan pandang serius isu SSKM

KOTA KINABALU 13 Nov. – Kerajaan memandang serius isu ‘dicetuskan’ oleh kumpulan yang mena­makan diri mereka sebagai Sabah Sarawak Keluar Malaysia (SSKM) berikutan kenyataan berbaur ha­sutan dikeluarkan.

Menteri Tugas-Tugas Khas negeri, Datuk Teo Chee Kang berkata, tindakan kumpulan ber­kenaan mengeluarkan kenyataan di internet, mengadakan forum serta protes dilihat sengaja mahu mencetuskan kontroversi.

“Jika perkara seumpama ini tidak dibendung, ini boleh menggugat keharmonian antara wilayah dan mencabar Perlembagaan Persekutuan malah boleh mengancam keselamatan,” kata­nya dalam sidang Dewan Undangan Negeri hari ini.

Beliau menjawab soalan Datuk Ukoh Jeremy Malajad (Bebas-Kadamaian) berhubung tindakan yang diambil kerajaan bagi menangani isu SSKM, khususnya menghasut supaya Sabah dan Sarawak keluar dari Malaysia.

Mengulas lanjut Chee Kang memberitahu, pihak berkuasa keselamatan telah mengenal pasti pihak yang menjadi dalang dalam isu terbabit.

Ujarnya, tindakan lanjut sedang dijalankan oleh pihak berkuasa bagi menangani isu itu.

“Isu ini akan ditangani dengan sedaya upaya oleh kerajaan sehingga tidak lagi menimbulkan masalah dan mengganggu keharmonian masyarakat di negeri ini,” katanya.

Source: http://www.utusan.com.my/berita/wilayah/kerajaan-pandang-serius-isu-sskm-1.24273#sthash.7GJjdPLD.dpuf

Read More

Teo: Masterminds behind Sabah, Sarawak secession identified

KOTA KINABALU: The masterminds behind the alleged Sabah, Sarawak secession move have been identified by authorities, State Special Functions Minister Datuk Teo Chee Kang said.

He said the Government viewed the issue, sparked by a small irresponsible group, seriously and that if left unchecked, it could threaten national harmony and security.

Teo was replying to questions by Jeremy Malajad (Independent-Kadamaian), Datuk Abdul Rahim Ismail (BN-Pantai Manis) and Limus Jury (BN-Kuala Penyu), at the State Legislative Assembly, Thursday.

On an unrelated matter, State Tourism, Culture and Environment assistant minister Datuk Kamarlin Ombi said based on the Federal Tourism and Culture Ministry's report, the number of unlicensed tourist guides in Sabah is minimal.

“An unlicensed tourist guide could be fined up to RM7,000 or sentenced to up to two years’ imprisonment if found guilty,” he said in response to a question from Datuk Samsudin Yahya (BN-Sekong).

On permit compliance by tourist boat operators, Kamarlin said the licences are issued through the Port and Wharf Department and Marine Department, but enforcement is carried out by the Malaysian Maritime Enforcement Agency. – Bernama 

Source: http://www.thestar.com.my/News/Nation/2014/11/13/Two-Sabah-Swak-secession/

Read More

Defining Malaysia: Is Malaya masquerading as Malaysia?

Is Malaysia a sovereign and independent country? Or is it just the Federation of Malaya masquerading as Malaysia.  After 51 years it is amusing that such a question still exists, after 51 years of Nation Building the issues of identities should have been resolved long ago – it is really most unfortunate Malaysia today still has the issues of its identity unresolved.  This is much more serious than facing the mid-life crisis, handled wrongly it may become a full blown problem which may disintegrate the whole nation.

According to Article 160 of the Malaysia Constitution “the Federation” means the Federation which was established through the Federation of Malaya Agreement 1957. However, Article 1(2) of the Malaysia Constitution says the  states of the Federation shall be Johore, Kedah, Kelantan, Malacca, Negeri Sembilan, Pahang, Penang, Perak, Perlis, Sabah, Sarawak, Selangor and Terengganu. The problem is not about the 11 States that made up the Federation of Malaya, the problem is in the 2 other Federations – the Federation of Sabah and Sarawak.  This is because the Federation of  Sabah and Sarawak formed the Federation of Malaysia through the Malaysia Agreement 1963.

Putting Sabah and Sarawak as the member States of the Federation of Malaya means that Sabah and Sarawak were bound by the Federation of Malaya Agreement 1957 when the legal documents  were very clear Sabah, Sarawak and the Federation of Malaya formed the Federation of Malaysia based on the Malaysia Agreement 1963. As the result, who is Malaysia? – is it the Federation of Malaya masquerading as Malaysia? Or that Malaysia is actually the Federation  of Malaya? Is Sabah and Sarawak is part of the 3 Federations that establishes the Federation of Malaysia or Sabah and Sarawak is part of the 13 States?

Whichever perspective is taken to answer this simple question Malaysia as a Nation will no longer be the same.  If it is Malaya masquerading as Malaysia, then Sabah and Sarawak are free to leave the union.  If the Federation of Malaya is actually part of Malaysia as agreed under the Malaysia Agreement 1963, then States of the Federation such as Kelantan, Terengganu, and Johor etc. are free to leave because they are no longer bound to the union by the Federation of Malaya Agreement 1957.

  

Realizing this impasse this paper is an attempt to examine and should be analyse the reason for having this identity crisis and the possible solutions that can be adopted to resolve the issues.

Malaysia was formed in 1963 via the Malaysia Agreement which was signed by representative amongst the United Kingdom, the Federation of Malaya, North Borneo (Sabah), Sarawak and Singapore on the 9 July 1963. The formation of the new Federation to be called Malaysia was specific and very clear in the Malaysia Agreement 1963. Article 1 of the Malaysia Agreement says:

Article I

The Colonies of North Borneo and Sarawak and the State of Singapore shall be federated with the existing States of the Federation of Malaya as the States of Sabah, Sarawak and Singapore in accordance with the constitutional instruments annexed to this Agreement and the Federation shall thereafter be called "Malaysia" (Emphasis added).

In this Article “the Federation is called Malaysia” is formed by this agreement. This means that it is “the Federation” that is called Malaysia; it is not just a change of name from Malaya to Malaysia but the whole Federation which was called “the Federation of Malaya to the Federation of Malaysia”. Therefore the new Nation is to be called the Federation of Malaysia and NOT just simply being called Malaysia.

The Malaysia Agreement also contained “constitutional instruments” contained in its Annex A. These are constitutional arrangements discussed and agreed in the Inter-Governmental Committee report and are changes that were supposed to be made to the existing Federal constitution of Malaya. Annex A is called the Malaysia Bill because these changes were supposed to be tabled and passed by the parliament of the Federation of Malaya. This is different from the Constitution of North Borneo (Sabah) – Annex B, Sarawak – Annex C and Singapore – Annex D. The Constitution of the North Borneo, Sarawak and Singapore was passed by Order in Council made with the consent of Queen Elizabeth II of the United Kingdom and NOT by the Federation of Malaya’s parliament.

It is very unfortunate that the changes made to the Federation of Malaya’s Constitution were never made sincerely and thoroughly as the base for building the new Nation. There are interpretations to the Constitution which may be purposely overlooked. This oversight is no excuse, because the Nation has existed for the last 51 years, yet no appropriate changes was made to reconcile any inconsistencies.

Imagine the implications to so many agreements that have been signed as the Federation of Malaysia, so many laws that have been passed by the Malaysia Parliament, and so many international conventions and treaties ratified as Malaysia. Instead of making the necessary changes as in accordance to the Malaysia Agreement 1963, certain interpretation was never altered accordingly. As such it is the definition of “the Federation” which is today creating the crux of the identity crisis for Malaysia. The definition made it appear that the Federation of Malaya is masquerading as Malaysia – the reality is that Malaysia is actually Malaya which was formed by the Federation of Malaya Agreement 1957 and NOT formed by the Malaysia Agreement 1963.

The Malaysia Constitution which was reprinted and updated up to 2010 states the following:

Article 1(1) The Federation shall be known, in Malay and in English, by the name Malaysia.

Article 1(2) The States of the Federation shall be Johore, Kedah, Kelantan, Malacca, Negeri Sembilan, Pahang, Penang, Perak, Perlis, Sabah, Sarawak, Selangor and Terengganu.

However in Article 160 interpretation of the Malaysia Constitution define “the Federation” as follows:

“the Federation” means the Federation established under the Federation of Malaya Agreement 1957.

If this is the meaning of “the Federation” then Sabah and Sarawak should NOT be included as the “States of the Federation” because Sabah and Sarawak did not agree to be a part of the Federation of Malaya in accordance to the Federation of Malaya Agreement 1957 – Sabah and Sarawak agreed to form the Federation of Malaysia as how it was arranged by the Inter-Governmental Committee (IGC) Report and the Malaysia Agreement 1963.

To simply include Sabah and Sarawak as part of the “States of the Federation” is not just erroneous but legally wrong. It is implicit that Sabah and Sarawak is part of the 13 states instead of 3 states that formed Malaysia, however, any Sabahan and Sarawakian will insist that Malaysia is a Federation of 3 nations. It is a fact that the Federation of Malaya Agreement 1957 and the Malaysia Agreement 1963 are two separate and dissimilar documents. The Federation of Malaya Agreement 1957 was a merger of the Federated Malay States, the Un-federated Malay States and the Strait Settlements into one union – the Federation of Malaya.

The Malaysia Agreement 1963 is an agreement between the United Kingdom, the Federation of Malaya (which is a union of 11 states), North Borneo (Sabah), Sarawak and Singapore. Structurally this is a Union on top of a Union; it is not making of the Federation of Malaya to become the Federation of Malaysia.

IF the structure of Malaysia was constructed in the original spirit of the Malaysia Agreement 1963 then, there should be two levels of the Federation. The Federation of Malaya consisting of the 11 States and formed by the Federation of Malaya Agreement 1957 and the Federation of Malaysia made up of the Federation of Malaya, Sabah and Sarawak and formed by the Malaysia Agreement 1963. Perhaps in this way there are no confusion, no misinterpretation and no dissents in the effort for Nation building.

However, instead of establishing two layers of the Federation, the Federation of Malaya was simply elevated and made itself into the Federation of Malaysia. This solution, instead of establishing a proper starting point for Nation building, creates so much confusion, misinterpretations and dissents, especially for the Borneo States. This is based on the anxiety and fear of the Borneo people that the Federation of Malaya is colonizing them. This also vindicates the warnings of Sabah and Sarawak’s forefathers about Malaya’s imperialist tendencies and their mechanization and manipulations over Sabah and Sarawak people. As the result, this provides credibility to the claims made by dissidents in Sabah and Sarawak today about broken promises, disenfranchisements and marginalization of the people by Malaya – all these are pointing out that Sabah and Sarawak is Malaya’s colonies.

But most importantly when the structure did not reflect Union on top of a Union in the formation of Malaysia its implication to the laws of the Federation which were passed for the last 51 years may perhaps not be enforceable in Sabah and Sarawak.

The implication of this assertion is catastrophic. This refers to the Laws of the Federation containing word such as – “the Federation”, “the Government of the Federation”, “the Federal Government”, and “the Malaysia Government” etc. How is it possible to make use of the laws made by the Federation of Malaya applicable to the Federation of Malaysia?

Erasing the contending interpretation is not an option

To resolve this impasse, it may not be as simple as replacing the existing interpretation in Article 160 from “the Federation of Malaya Agreement 1957” to the “Malaysia Agreement 1963”. The solution may look simple but legally such action may no longer bind the original 11 States to the Federation of Malaya which is masquerading as the Federation of Malaysia. This may mean that the 11 States especially Kelantan and Terengganu may take this opportunity to break away from the Federation of Malaya and start their own sovereign and independent country using the Oil and Gas as their main source of income. Johor may want to be on its own especially when deciding their relationship with Singapore and Pahang may want to explore and exploit its own Oil and Gas fields. The Federation of Malaya may be left with States such as Malacca, Negeri Sembilan, Selangor, Perak, Kedah, Pulau Pinang and Perlis – a power hungry industrial belt which is facing a bleak economic future.

What is the reason the definition of “the Federation” was not changed in the Malaysia Constitution as implicit in the Malaysia Agreement 1963? Certainly it is not just a simple oversight; perhaps it was done on purpose because on the eve of the formation of Malaysia, the Kelantan government challenged the Prime Minister of Malaya, Tunku Abdul Rahman in court on the basis that Kelantan was never consulted over the decision to form Malaysia. According to Kevin Tan1 the Kelantan Government argued that both the Malaysia Agreement and the Malaysia Act were not binding on Kelantan on the following grounds:

(a) that the Malaysia Act in effect abolished the Federation of Malaya and this was contrary to the 1957 Federation of Malaya Agreement;

(b) that the proposed changes required the consent of each of the constituent states of the Federation of Malaya – including Kelantan – and this had not been obtained;

(c) the Sultan of Kelantan should have been a party to the Malaysia Agreement, but was not;

(d) a constitutional convention existed that required the Malay rulers be consulted regarding any substantial change in the Constitution; and

(e) the Federal Parliament had no power to legislate for Kelantan in respect of any matter regarding which the State had its own legislation.

The Kelantan challenge was based on the legal status and power of the Federal government of Malaya to act on behalf of the 11 States that formed the Federation of Malaya. In response Thomson CJ’s approach was “decidedly positivist”. The validity of the Malaysia Act was premised on the powers conferred on the Federation of Malaya Parliament by the 1957 Agreement. However, he seemed to suggest that there were limits on this power:

… I cannot see that Parliament went in any way beyond its powers or that it did anything so fundamentally revolutionary as to require fulfillment of a condition which the Constitution itself does not prescribe that is to say a condition to the effect that the State of Kelantan or any other State should be consulted. It is true in a sense that the new Federation is something different from the old one. It will contain more States. It will have a different name. But if that state of affairs be brought about by means contained in the Constitution itself and which were contained in it at the time of the 1957 Agreement, of which it is an integral part, I cannot see how it can possibly be made out that there has been any breach of any foundation pact among the original parties. [Emphasis added]2

Perhaps the word “so fundamentally revolutionary” used by Thomson CJ was an indication that the intention of the Kelantan Government may be right, but their emphasis on the legal status and power of the Government of the Federation of Malaya may not be correct. This is because the reasoning of the learned judge was that the 1957 Agreement is still binding and there were no changes made to the Interpretation in Article 160 of the Constitution. If the Interpretation in Article 160 were to be replaced by the Malaysia Agreement 1963 then, Kelantan was no longer bound to the Federation of Malaya Agreement 1957. No one from Sabah and Sarawak raises this issue until today. It is strongly believed that this was the “legal loophole” that Singapore used to leave Malaysia in 1965. Singapore only agrees to form Malaysia – it was never Singapore intention to be part of the Federation of Malaya based on the Federation of Malaya’s agreement 1957.

It may not be correct to question the legal status and power of the Federal Government because of the Federation of Malaya Agreement 1957, but Kelantan may question the procedure used by the Federal Government in executing the Malaysia Agreement 1963 especially when the Malaysia Agreement 1963 is also an International Treaty. The Federal government may have the legal right and power to decide and act on behalf of the component states in the Federation, it does not mean that they can decide and act arbitrarily. The Federal Government must follow the procedures as laid out in the Constitution itself.

The failure of the Federal Government to act in accordance to the procedure as provided for in the Federal Constitution was never raised in the Kelantan writ. The Federal Government must first fulfill the provision contained in Article 76 of the Federal Constitution before signing the Malaysia Agreement 1963 as well as before tabling the Malaysia Bill in the Malaya Parliament. Article 76 of the Malaya Constitution says:

Power of Parliament to legislate for States in certain cases

76. (1) Parliament may make laws with respect to any matter enumerated in the State List, but only as follows, that is to say:

(a) for the purpose of implementing any treaty, agreement or convention between the Federation and any other country, or any decision of an international organization of which the Federation is a member; or ……

(2) No law shall be made in pursuance of paragraph (a) of Clause (1) with respect to any matters of Islamic law or the custom of the Malays or to any matters of native law or custom in the States of Sabah and Sarawak and no Bill for a law under that paragraph shall be introduced into either House of Parliament until the Government of any State concerned has been consulted.[Emphasis added]

It is very clear in this Article 76 (1) that the Federal Government may have the legal status and the power to sign the Malaysia Agreement 1963 as well as to pass the Malaysia Bill in parliament. However in Article 76 (2) it also says that the Bill for a law cannot be tabled in either House of Parliament until the Government of any State concerned has been consulted.

The Malaysia Agreement and the Malaysia Act 1963 Chapter 35 is very clear on the definition of the “the Federation”. In order to pacify the situation the Malaysia Bill which was tabled in the Parliament of the Federation of Malaya, the Federation of Malaya purposely did not change the definition of “the Federation” in Article 160 which means the Federation established under the Federation of Malaya Agreement 1957 to the definition agreed in the Malaysia Agreement 1963 and Malaysia Act 1963 Chapter 35 which means the Federation of Malaysia.

The preamble in the Malaysia Act 1963 Chapter 35 clearly says that:

An Act to make provision for and in connection with the federation of North Borneo, Sarawak and Singapore with the existing States of the Federation of Malaya.[31st July 1963]

The Malaysia Act 1963 Chapter 35 is an Act that was passed in the United Kingdom’s parliament. This Act is a statue that vested the Borneo States and Singapore to Federation of Malaya. In this preamble it clearly identify North Borneo, Sarawak and Singapore as “the Federation” NOT a State. The second part it says – “with the” – it did not say merge or combine into – it implicitly says side by side to the Federation of Malaya, instead of its States.

In the Malaysia Act 1963 Chapter 35 Section 1(1) it clearly says:

1.(1) For the purpose of enabling North Borneo, Sarawak and Singapore (in this Act referred to as "the new States") to federate with the existing States of the Federation of Malaya (in this Act referred to as "the Federation"), the Federation thereafter being called Malaysia, on the day on which the new States are federated as aforesaid (in this Act referred to as "the appointed day") Her Majesty's sovereignty and jurisdiction in respect of the new States shall be relinquished so as to vest in the manner agreed between the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, the Federation and the new States.

(2) Her Majesty may by Order in Council enact State Constitutions to take effect for the new States immediately before the appointed day.

Observe the word vesting and not just the transfer of sovereignty, this action is not just a handing over of a colony from the British to the Federation of Malaya. This Act acknowledge that North Borneo (Sabah), Sarawak and Singapore are a Federation which means and independent sovereignty. It therefore recognize that the Malaysia Agreement 1963 signed on the 9 July 1963 is an international treaty signed by independent sovereignties. This means that Malaysia is not a vehicle for the Borneo States and Singapore to achieve their independence through merger rather it is a integration of 4 countries with their own individuality witness by the United Kingdom.

The highlight of the Malaysia Act 1963 Chapter 35 is actually Section 1 (1) and (2). In Section 1(1) it should be noted here that the words used here is “to federate with” it did not say “to federate into”, therefore it did not imply that Sabah and Sarawak is merged into the Federation of Malaya as one of the states. It imply that the integration is in accordance to the UN Charter.

This is in accordance to the UN 1541(VX) principles of decolonization where in Principle VI(c) it is allowed to integrate with an independent state. Meaning a Non-Self-Governing Territory such as North Borneo (Sabah) and Sarawak is allowed to gain independence through integration with an independent state such as the Federation of Malaya. This however does not mean that the Non-Self-Governing Territory must be the component parts of the Federation of Malaya.

Integration in this manner will contravene Principle VIII which says “Integration with an independent State should be on the basis of complete equality between the people of the erstwhile Non-Self-Governing Territory and those of the independent country with which it is integrated. The people of both territories should have equal status and rights of citizenship and equal rights and opportunities for representations and effective participation at all levels in the executive, legislative and judicial organs of government.”

The United Kingdom agrees to relinquish sovereignty and jurisdiction over the Borneo States and Singapore using the word “vest in the manner agreed” – this is not surrendering the sovereignty and jurisdiction of the Borneo States and Singapore over to the Federation of Malaya. The British was actually creating a “trust” by vesting it has a meaning “to hold in trust”. Malaysia was constructed as a “trust” with the United Kingdom as the settlor, the Federation of Malaya as the trustee and the Borneo States and Singapore as the beneficiaries. Understanding this structure means there is no such thing as absorbing the Borneo States into the Federation of Malaya – this is because there is no such thing that a trust can take possession of the beneficiaries and make them as part of the trustee – this would have broken the “trust” – putting Sabah and Sarawak as part of the “States of the Federation” means the Federation of Malaya’s lawmaker has broken the “trust”. This is the purpose for having the Malaysia Agreement 1963 in the first place so that the “trust” cannot be broken. Unless all those that sign the Agreement agree to sit down again and create another agreement.

Then in Section 1(2) the Constitution of the “new States” meaning North Borneo (Sabah), Sarawak and Singapore would be created by the Order in Council and not by the Federation of Malaya or the British parliament – it would be created in the name of the Queen by the Privy Council (Queen-in-Council). This confirms that even the Constitution of the Borneo States and Singapore were never created by the Federation of Malaya’s parliament – it was created by the Queen independent of the Federation of Malaya. It is therefore legally inappropriate for the Malaysia’s parliament to pass a law so that Sabah and Sarawak were incorporated into the Federation of Malaya.

The Solution

In supporting the passing of the Malaysia Bill in the House of Lords on the 26 July 1963, Lord Cobbold says:

“Without strong central authority the different territories cannot be welded into one organism, …… But an attempt to carry out day-to-day administration in Jesselton or Kuching from Kuala Lumpur, or to submerge the character of the Borneo territories, would only court failure.”

On one side Lord Cobbold sees the need for a strong central authority because according to him without this authority, the central government cannot hold the Federation together. At the same time Lord Cobbold recognizes the vast distance separating Kuala Lumpur to Sabah and Sarawak and asserts any attempt by the Central government to suppress the “character” of the Borneo States will end up in failure. This is the situation we are facing at present. The Federation of Malaya is just masquerading as Malaysia but yet wants to impose its control over Sabah and Sarawak from Putrajaya. The reality is that the Federation of Malaya has no locus standi to impose anything on Sabah and Sarawak – the Malaysia Constitution as the supreme law in this country is still the Constitution of the Federation of Malaya based on the Federation of Malaya Agreement 1957 and NOT fully in accordance to the Malaysia Agreement 1963. Malaysia is just a name change to deceive Sabah and Sarawak into believing Malaysia is the Nation that is being built. For all intent and purposes Malaysia is actually still the Federation of Malaya.

The whole thing implied that there are more than two Federations that need to be integrated; the question is which of the agreement that created them should take precedence? Should it be The Federation of Malaya Agreement 1957 or the Malaysia Agreement 1963? In which ever choice is made one of the two Federations can still break away from the union.

Putting Sabah and Sarawak as part of the “States of the Federation” will not resolve the situation because this implicitly acknowledges that Sabah and Sarawak are at the same level as the other states in Malaya. The definition that “the Federation” is based on the Federation of Malaya Agreement 1957 exacerbates the situation because Sabah and Sarawak were never parties to sign the Federation of Malaya Agreement 1957 therefore how can Sabah and Sarawak are bound to that agreement? If Sabah and Sarawak are not bound to the 1957 agreement, then Sabah and Sarawak are being pressed into the “States of the Federation” against its free will. As such Sabah and Sarawak are free to leave the Federation of Malaya as Singapore did on 7 August 1965.

The only plausible solution to this impasse is to reestablish the Federation of Malaya and make it as one of the three states that form the Federation of Malaysia. This means that there should be a Parliament for the Federation of Malaya (which does not have representatives from Sabah and Sarawak) and another Parliament for the Federation of Malaysia which consists of the representative of the Federation of Malaya, Sabah and Sarawak for which the representatives are of equal numbers. There is no shortcut to building the Nation called Malaysia. As what Lord Cobbold warned in his report as well as his statement in the House of Lords, he says:

“It is a necessary condition that, from the outset, Malaysia should be regarded by all concerned as an association of partners, combining in the common interest to create a new nation, but retaining their own individualities”

What Lord Cobbold says is exactly the Principles of Decolonisation having in its declarations for decolonization which was provided by the United Nation. Sabah and Sarawak cannot be “an association of partners” when they are simply treated as one of the 13 States in Malaysia. Sabah and Sarawak cannot be a part of “combining in the common interest to create a new nation”, the word here is “to create a new nation” meaning Malaysia was never a ready-made Country in 1963, after 51 years, it is still “work in progress” – Malaysia is a process for Nation Building. There is still a lot that need to be done but must importantly is that the process for Nation Building requires a series of consultation between the government of the Federation of Malaya, the government of Sabah and the government of Sarawak. This requirement is provided for in Article VIII of the Malaysia Agreement 1963 which says:

Article VIII

The Governments of the Federation of Malaya, North Borneo and Sarawak will take such legislative, executive or other action as may be required to implement the assurances, undertakings and recommendations contained in Chapter 3 of, and Annexes A and B to, the Report of the Inter-Governmental Committee signed on 27th February, 1963, in so far as they are not implemented by express provision of the Constitution of Malaysia.

In order for the country to be built according to the plans of our founding fathers and the constant changing aspirations of the people, there must be frequent and continuous consultation between the Centre and the periphery. Failure to do this then there will be dissatisfaction and this will breed dissents; and dissents will eventually lead to defiance – defiance is the breaking down of the system that was build. As the result there will be chaos, anarchy and mayhem – it is not good for business and it is not good for the common people. All these however, can be avoided, once we acknowledge that there must be equality amongst partners.

Sabah and Sarawak social, political and economic fabric are being created in Malaya’s image and Sabah and Sarawak in the long term may lose “their own individualities” especially when everything is controlled remotely from Putrajaya. A very good example is the expansions of the political parties from the Federation of Malaya into Sabah; it is not about the welfare of the people rather it is to assume the power from the people.

Political integration was made a priority whilst nothing is being done to promote economic integration based on Sabah’s intrinsic economic strength. As the result, the people in Sabah and Sarawak perceived Sabah and Sarawak are nothing more than the colonies of the Federation of Malaya. The relationship between the Centre and the periphery is “to take” rather than “to give”. Resolving this amicably requires statesmanship of the highest order – using political expediency is to invite resistance and there will not be any solution – unless the “Settlor” is willing to break the “trust”.

Zainnal Ajamain

Zainnal Ajamain is an economist by profession, graduating with a Masters degree from the University of East Anglia. He has held several high ranking civil service positions in government and government think tanks and has worked as a university lecturer, senior researcher, stockbroker, and economist and published several papers in international media journals. He was the co-author behind the Sabah Government’s vision for development and progress in the Sabah Development Corridor and created the first Offshore Islamic Fund in Labuan. He also held the position of Senior Research Fellow in the Centre for Remote Sensing and Geographic Information Systems at the University Malaysia Sabah. He was the Co-Founder of the United Borneo Front (UBF) and a passionate activist to abolish the Cabotage Policy. He is also the Secretary General of a newly formed political party in Sabah.

Source: https://www.scribd.com/doc/246431868/Defining-Malaysia-Is-Malaya-masquerading-as-Malaysia

Defining Malaysia: Is Malaya masquerading as Malaysia?

Read More