Kenyataan RASMI SSKM-SSU(UK) Berhubung Dengan Kekeliruan Kumpulan Hormati Perjanjian Malaysia 1963 (HPM63)

Salam sejahtera, Salam Hormat, Salam Perpaduan dan Salam Tahun Baru 2015 kepada semua rakyat Bangsa Negara Sabah dan Bangsa Negara Sarawak. Saya Doris Jones mewakili sebuah kumpulan sosial dalam Facebook yang bernama Sabah Sarawak Keluar Malaysia (SSKM) yang kini bernaung serta  bergerak melalui sebuah NGO yang berdaftar SAH dibawah bidang perundangan United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland dengan nama kumpulan Sabah Sarawak Union (SSU)-UK ingin membuat satu kenyataan rasmi untuk mencerahkan kekeliruan serta konflik yang timbul dalam perjuangan ini diantara SSKM-SSU(UK) dengan kumpulan gerakkan sosial yang bernama Hormati Perjanjian Malaysia 1963 (HPM63) yang diketuai oleh En.Zainnal Ajamain dan juga Datuk James Ligunjang.

Antara kekeliruan dan konflik yang timbul adalah seperti berikut; En.Zainnal Ajamain menerangkan bahawa 20 Perkara adalah ciplak laporan Cobbold dan tidak mempunyai asas dalam Perjanjian Malaysia. Ini menyebabkan beliau mengatakan bahawa tiada guna untuk menuntut perpisahan yang membawa kepada Kemerdekaan sebenar jikalau 20 Perkara dibawa dalam perjuangan. Ini kerana dalam 20 Perkara, Perkara 7 mengatakan bahawa Sabah dan Sarawak tidak mempunyai hak untuk berpisah. Justeru, ia adalah satu usaha yang sia-sia [1]. Manakala Datuk James Ligunjang pula mengatakan bahawa usaha SSKM-SSU(UK) dan HPM63 adalah dua usaha yang berbeza. Ini kerana menurut pendapatnya, petisyen mengandungi saranan untuk pihak tertentu mengambil tindakan manakala HPM63 memfokuskan kepada memberi penerangan mengenai tentang apakah itu Perjanjian Malaysia dan sejauh manakah ia sudah terlaksana [2]. 

Terlebih dahulu saya ingin mengucapkan TAHNIAH dan RIBUAN TERIMA KASIH kepada kumpulan HPM63 kerana telah berjaya dalam meningkatkan kesedaran serta merungkai segala persoalan-persoalan yang selama ini telah menjadi pertanyaan umum. Pengiktirafan ini wajar diiktirafkan kerana ia telah menelanjangkan penipuan, konspirasi serta kekejian permainan politik pemimpin-pemimpin malaya keatas Bangsa Borneo iaitu Bangsa Negara Sabah dan Bangsa Negara Sarawak. Saya, secara peribadi memuji dan menyanjung tinggi sumbangan yang telah dilakukan oleh HPM63. Dan atas sebab itu, pihak SSKM-SSU(UK) telah secara sukarela memberikan bantuan secara langsung mahupun tidak langsung tanpa dipinta dalam usaha untuk menyebarkan kebenaran hasil daripada pendedahan yang telah dilakukan oleh HPM63. Namun, setelah bantuan telah diberikan kepada HPM63, kekecewaan timbul dipihak kami apabila laporan yang diterima mengatakan bahawa pihak HPM63 sedang berusaha untuk mencalarkan perjuangan SSKM-SSU(UK). Atas sebab itu, saya mewakili kumpulan SSKM-SSU(UK) harus mengambil satu keputusan tegas untuk melindungi dan mempertahankan perjuangan SSKM-SSU(UK) daripada sebarang usaha pihak luar yang mahu menjejaskan perjuangan ini. Kenyataan yang dikeluarkan ini langsung tidak mempunyai niat untuk mencalarkan usaha HPM63 tetapi adalah lebih kepada mempertahankan dan melindungi perjuangan SSKM-SSU(UK).

Pertama [1], saya tidak bersetuju dengan pandangan En.Zainnal Ajamain apabila beliau mengatakan bahawa 20 Perkara itu adalah ciplak daripada Laporan Cobbold. Apa yang dapat diperkatakan melalui rujukan dokumen yang ada dalam simpanan pihak kami ialah 20 Perkara sebenarnya adalah rumusan dan diterjemahkan dalam bentuk Memorendum secara keseluruhan daripada perkara-perkara yang telah diketengahkan oleh semua pihak daripada badan-badan parti politik di kedua-dua negara pada waktu itu (North Borneo-Sabah dan Sarawak) yang terkandung didalam Laporan Cobbold. Benar bahawa Laporan Cobbold siap dirumuskan dalam satu bentuk laporan lengkap pada 21 Jun 1962 manakala Memorendum 20 Perkara telah dibentangkan pada 29 Ogos 1962 semasa persidangan Inter-Governmental Committee yang berlangsung pada sekitar bulan Ogos dan September 1962. Inter-Governmental Committee berperanan untuk merangka penyusunan Perlembagaan termasuk Perlindungan kepada Keistimewaan serta kepentingan North Borneo (kini Sabah) dan Sarawak dalam aspek-aspek seperti Kebebasan beragama, Pendidikan, Perwakilan di Parlimen Persekutuan, Kedudukan etnik-etnik Orang Asal, Kawalan Imigresen, Kerakyatan dan juga Perlembagaan Negara Sabah dan Perlembagaan Negara Sarawak. Memorendum 20 Perkara juga telah dimasukkan kedalam Perjanjian Malaysia sebagai Asas untuk Negara Sabah (North Borneo) berada dalam Persekutuan Malaysia sebagai rakan kongsi yang sama taraf dengan malaya dan bukan "negeri" kepada persekutuan tanah melayu yang kini telah mengelarkan diri mereka sebagai "malaysia". 

Apabila anda berusaha untuk menafikan akan kewujudan 20 Perkara dan mengatakan ia tidak relevan, maka anda secara langsung mengatakan bahawa Perjanjian Malaysia 1963 itu juga tidak relevan kerana Perjanjian Malaysia telah memasukkan Perkara-Perkara yang terkandung didalam 20 Perkara. Walaupun begitu, Lord Lansdowne tidak bersetuju untuk memasukkan Perkara 7 ke dalam Perlembagaan Persekutuan Malaysia kerana menurut kebijaksanaannya, pembentukkan Persekutuan Malaysia adalah atas dasar "sukarelawan". Maka tiada paksaan harus dikenakan kepada mana-mana anggota yang menyertai persekutuan ini. Atas sebab itu, mana-mana negara yang menyertai Persekutuan ini dengan "Sukarela", mereka juga bebas untuk keluar daripada persekutuan ini pada bila-bila masa tanpa sebarang bentuk halangan.

Pihak SSKM-SSU(UK) menggunakan 20 Perkara bagi Negara Sabah sebagai asas dalam perjuangan ini adalah bertujuan sebagai perisai. Ia secara langsung akan menjadi pembuka mata kepada umum tentang aspek-aspek apakah yang telah dilanggari dan juga tidak dihormati oleh malaya selama ini. Mengapakah anda perlu takut akan Perkara 7? Tidakkah sudah jelas bahawa Perkara 7 itu tidak akan menghalang kepada perjuangan ini kerana Lord Lansdowne sudah jelas menyatakannya. Jikalau perjuangan SSKM-SSU(UK) tidak menggunakan 20 Perkara untuk Negara Sabah, bagaimanakah cara untuk menerangkan kepada umum secara jelas tentang aspek-aspek apakah yang telah dilanggari dan tidak dihormati oleh kerajaan Persekutuan Malaysia? Jadi, tiada istilah kononnya 20 Perkara itu diciplak daripada Laporan Cobbold kerana pengertian itu adalah tidak benar sama sekali. Satu lagi, perjuangan ini tidak sia-sia kerana kesedaran sudah dan sedang memuncak dikalangan rakyat Negara Sabah dan juga rakyat Negara Sarawak. 

Kedua [2], saya berasa kecewa dengan kenyataan yang dikeluarkan oleh Datuk James Ligunjang kerana beliau telah memberikan kefahaman yang mengelirukan. Saya bersetuju bahawa petisyen SSKM-SSU(UK) ini membawa saranan untuk mengambil tindakan iaitu membawa kes ini kepada peringkat antarabangsa. Ini sememangnya kes antarabangsa kerana Perjanjian Malaysia ini melibatkan 5 buah Negara dengan mendapat pengiktirafan oleh Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB)- United Nation (UN). Persoalannya, dimanakah salahnya petisyen ini? Anda dengan jelas mengatakan bahawa HPM63 itu hanya memfokuskan kepada memberikan penerangan tentang apakah itu Perjanjian Malaysia dan sejauh manakah ia telah terlaksana. Persoalannya lagi, mengapa anda mengganggu pungutan Petisyen SSKM-SSU(UK) dengan melarang sebarang usaha pungutan ini dilakukan ketika sesi ceramah itu habis dilakukan? Tindakan anda itu sudah melampaui batas persefahaman serta mengganggu aktiviti pungutan petisyen SSKM-SSU(UK).

Pihak SSKM-SSU(UK) juga telah banyak menerima laporan daripada sukarelawan SSKM-SSU(UK) bahawa mereka telah didekati oleh En.Zainnal Ajamain dan Datuk James Ligunjang untuk membantu mereka dalam kempen HPM63 dan diajak untuk menyertai parti PAKAR (parti tempatan baru ditubuhkan dan telah diluluskan). Pada masa yang sama, mereka ditegah dan dilarang untuk memungut petisyen SSKM-SSU(UK) semasa sesi ceramah HPM63 dilaksanakan. Tambahannya lagi, terdapat unsur-unsur untuk mencalarkan usaha SSKM-SSU(UK) yang sedang dan telah dilakukan oleh kedua-dua mereka ini.

Pihak kami tidak ingin memberikan sebarang komen tentang apakah misi yang sebenarnya ingin dicapai oleh HPM63 ini namun jikalau sekadar untuk memberikan penerangan, tidak salah jikalau saya katakan bahawa pihak kami telah dan sedang melakukannya sejak empat tahun lepas lagi. Anda membezakannya kepada dua perkara namun bagi pihak kami, ia adalah satu perkara yang sama malah ia disusuli dengan tindakan iaitu Petisyen. Pihak kami, SSKM-SSU(UK) "Talk with Action (TWA)".dan BUKAN "No Action Talk Only (NATO)".

Justeru, ingin saya menyarankan kepada semua Sukarelawan-Sukarelawan SSKM-SSU(UK) di Negara Sabah dan Negara Sarawak agar tidak terkeliru dalam perkara ini. Pihak SSKM-SSU(UK) tidak melarang mana-mana sukarelawan untuk terlibat dalam program HPM63 kerana ia memberikan penerangan kepada Perjanjian Malaysia 1963 namun jangan biarkan diri anda terpedaya dan terkeliru dalam sebarang unsur yang cuba membuatkan anda kehilangan kepercayaan dalam perjuangan SSKM-SSU(UK). Anda juga bebas untuk membeli dan memakai baju HPM63 tetapi anda juga bebas untuk tidak berbuat demikian. Tambahan lagi, tiada larangan kepada mana-mana sukarelawan untuk menyertai mana-mana parti politik atas kapasiti individu tetapi biarlah ia adalah parti Politik Tempatan sahaja yang berjuang untuk Bangsa Borneo dan bukan parti politik daripada malaya yang mengangkat ketuanan malaya di Borneo.

Untuk makluman umum, sijil keahlian SSKM-SSU(UK) akan dihantar melalui email pada penghujung bulan Januari 2015. Ia adalah kepada mereka yang telah mendaftar pada bulan October dan November 2014. Kepada mereka yang telah mendaftar pada bulan Disember, sila bersabar kerana permohonan anda sedang dalam proses yang dijangka siap untuk diberikan sijil sekitar bulan Februari ataupun bulan Mac.

Satu perkara lagi yang ingin disampaikan ialah akan ada satu upacara majlis MoU (Mutual of Understanding) diantara SSKM-SSU(UK) dengan NGOs Tempatan Negara Sabah bakal dilakukan dalam tahun ini agar wujud satu persefahaman yang jelas serta kerjasama secara rasmi demi memperkukuhan lagi momentum kebangkitan Nasionalisme di Borneo. Tarikh dan Tempat akan dimaklumkan kemudian.

Akhir kata, sekali lagi ucapan Selamat Tahun Baru 2015 ingin saya tujukan kepada Bangsa Negara Sabah dan Bangsa Negara Sarawak. Biarlah Kebangkitan Nasionalisme ini menjadi peneraju kepada Penyelamatan Bangsa Borneo daripada Penindasan kuasa penjajahan halus daripada semenanjung tanah melayu melalui kerajaan mereka itu kerajaan persekutuan tanah melayu (malaya) yang telah menyamar menjadi kerajaan persekutuan malaysia.

Pergo Et Perago - Dum Spiro Spero

Read More

The Head Hunters of Borneo - Ngayau

APA ERTI ISTILAH NGAYAU

Ngayau ialah salah satu daripada ekspedisi serangan yang dilakukan dalam Adat Tradisi Suku Kaum Dayak Iban pada suatu masa dahulu. Pada mula nya Ngayau dilakukan atau dimulakan daripada asal usul Suku Kaum Dayak Mengayau, iaitu salah satu daripada suku kuam yang tinggal di Kalimantan Barat, Indonesia.

Erti istilah perkataan Ngayau ialah bermaksud : Satu ekspedisi sekumpulan manusia yang pergi menyerang perkampungan atau rumah panjang orang lain yang mana ia dikenali sebagai “Kayau Serang”. Dan satu lagi jenis serangan yang dilakukan yang mempunyai jumlah pengikut nya yang kecil dan ia dikenali sebagai “Kayau Anak”. Kayau Anak ini ialah satu serangan yang sangat ditakuti oleh semua orang pada zaman dahulu kala.

Maka erti “Kayau Serang” ialah sekumpulan besar manusia berhimpun dan berkumpul menjadikan satu kelompok yang besar setelah dipanggil oleh seorang ketua dan merancang untuk mengatur satu serangan terhadap pihak musuh yang mana mereka adalah datang beramai-ramai daripada rumah panjang yang berlainan untuk menyerang musuh mengikut kata-kata perintah daripada ketua mereka yang dikenali sebagai “Tuai Kayau” atau “Tuai Serang”.

Maka erti “Kayau Anak” ialah satu ekspedisi serangan terhadap musuh yang diatur oleh sekumpulan kecil penduduk yang terdiri daripada lebih kurang dua puluh orang pahlawan perang yang cukup berani menentang pihak musuh atau lebih kecil daripada itu. Mereka pergi menyerang musuh ketika musuh itu dalam perjalanan ke sawah bendang, dalam perjalanan mandi ke sungai, atau sedang mencari paku pakis didalam hutan, atau sedang berburu atau berikan didalam hutan.

Mereka melakukan serangan ini tanpa sebarang perancangan rapi atau boleh dikatakan ia dilakukan secara sepontan akibat hati yang memberontak terhadap pihak musuh. Sebab itulah kita pernah mendengar cerita orang Iban dahulu yang pergi ke sawah bendang mesti dijaga oleh sekumpulan pahlawan yang cukup gagah dan berani mentang musuh kerana takut mereka akan menjadi mangsa serangan kayau anak.

Sila baca dalam cerita “Peturun Iban” dalam babak “Bangsa Seru” yang mana ia ada menceritakan cucu seorang Pahlawan Iban yang bernama Demong, yang menjadi ketua suku kaum Iban di kawasan Batang Paku, Betong yang dikenali dengan nama Belaki, telah mati kena serang kayau anak oleh suku kaum Seru ketika mereka sedang mengerjakan sawah bendang di kawasan yang dikenali sebagai Tanjung Kundong, Batang Paku, Betong. Turut mati bersama nya ialah isterinya yang bernama Beremas (adek kepada seorang Ketua Serang Iban yang bernama Uyut atau dikenali dengan panggilan Bedilang Besi). Bedilang dalam bahasa Iban ialah satu tempat dimana orang Iban menyalai kepala musuh yang telah dipenggal dirumah panjang pada masa dahulu. Juga turut terbunuh ialah ipar Belaki yang bernama Kadir.

Tetapi suku kaum Seru yang telah melakukan kayau anak itu Berjaya dikejar dan ditawan oleh pahlawan mereka yang bernama Jimbai, Umar, Jelema dan Buma. Kaum Seru itu mati dibunoh ketika mereka sedang berehat sambil menunggu rakan mereka memanjat pokok keranji setelah melarikan diri sambil membawa bersama mereka kepala Belaki yang telah dipenggal. Kaum Seru itu dibunoh di kawasan yang dikenali sebagai Bukit Tampak Panas diantara benua Batang Paku dan Batang Rimbas.

Semasa eksepedisi ngayau ini pahlawan yang telah berjaya mengalahkan musuh mereka mestilah memenggal kepala musuh yang telah mereka bunuh sebagai satu tanda keberanian mereka dalam serangan tersebut. Mereka juga akan merampas semua harta benda musuh yang mereka suka, sesuka hati dan juga menangkap semua musuh yang masih hidup untuk dibawa pulang ke kampung halaman supaya musuh itu nanti akan dijadikan sebagai hamba abadi mereka. Ada juga mereka yang berjaya mengalahkan musuh ini menangkap anak putri Ketua Kayau musuh dan dijadikan sebagai isteri mereka.

Sebab utama mereka mesti memenggal kepala musuh dan membawa nya balik ke rumah panjang mereka ialah sebagai satu tanda keberanian, ketangkasan dan kegagahan mereka ketika menentang pihak musuh.semasa eksepidi ngayau itu tadi. Dan mereka yang telah berjaya memenggal kepala musuh itu tadi atau berjaya membunuh musuh mereka dikenali oleh suku kuam Dayak Iban sebagai “Bedengah” dan juga mereka ini dikenali oleh orang ramai sebagai “Bujang Berani” atau sama erti dengan pahlawan oleh suku kaum Melayu.

Cerita mengenai Ngayau ini pernah ditulis dalam buku oleh Karya Bock dalam tahun 1881 yang berjudul “The Head Hunters Of Borneo” yang menceritakan suku kaum Dayak Iban ialah satu suku kaum yang tinggal di kepulauan Borneo yang dikenali ramai kerana berani berkorban nyawa hingga ke titisan darah yang terakhir kerana hendak mendapatkan seberapa banyak kepala musuh yang berjaya dipenggal yang berjaya ditawan ketika mereka pergi Ngayau, yang mana ia boleh menaikkan nama mereka sebagai orang yang dikenali ramai dan dilantik sebagai seorang ketua dikalangan kaum mereka.

Sebab lain Ngayau ini dilakukan ialah kerana berakhir nya tempoh berkabung oleh suku kaum Dayak Iban sewaktu masa dahulu di rumah panjang berkenaan. Sebelum tempoh berkabung itu tamat tempoh, maka semua suku sakat orang yang telah meninggal dunia itu akan memanggil semua penghuni di rumah panjang mereka untuk bermesyuarat membincangkan bagaimana mereka hendak pergi menamatkan tempoh berkabung itu ke kawasan yang lain, yang lebih jauh supaya ia lebih bersejarah bagi mereka.

Mengikut adat tradisi suku kaum Dayak Iban dahulu mereka yang pergi itu ialah bertujuan untuk “Ngayau Anak” mendapatkan kepala manusia untuk menamatkan tempoh mereka berkabung di rumah panjang berkenaan sebagai ganti kepada ahli keluarga mereka yang telah meninggal dunia itu. Setelah mereka berjaya mendapatkan kepala manusia itu mereka akan balik secepat mungkin dan apabila mereka telah sampai di rumah panjang, mereka akan disambut dengan meriah sekali yang mana ia dinamakan sebagai “Mangka Ka Selaing” yang bermaksud berdoa kesyukuran.

Setiba nya mereka di pintu masuk utama rumah panjang berkenaan, mereka akan berteriak sekuat-kuat hati sebagai satu amaran menandakan mereka telah sampai, dan ia juga akan dibalas dengan pukulan gong daripada penduduk rumah panjang tersebut. Ketibaan mereka akan disambut seperti mana adat menerima ketibaan seorang pahlawan perang. Kepala manusia yang dibawa balik itu akan disambut oleh seorang perempuan yang terpilih atau isteri pahlawan itu sendiri menggunakan nyiru yang digunakan sebagai tampi oleh mereka. Atau ia akan disambut menggunakan satu pinggan seramik yang besar sais nya, diseliputi menggunakan satu kain tenunan suku kaum Dayak Iban yang dikenali seabagai “Pua Kumbu” iaitu sejenis kain yang dibuat khas secara tradisi oleh suku kaum Dayak Iban untuk sesuatu upacara yang besar-besaran. Ia juga disambut mengunakan sampi serapah bahasa yang simbolik digunakan oleh suku kaum Dayak Iban untuk menyambut kepala musuh.

Setelah kepala musuh itu dibawa masuk ke dalam rumah panjang barulah orang lain di rumah panjang itu secara bergilir-gilir membawa bersama mereka kepala musuh itu dengan cara tarian yang simbolik sepanjang rumah panjang tersebut yang dikenali sebagai “Naku Antu Pala” sehinggalah kepala musuh itu sampai ditengah-tengah ruang tamu orang yang berkabung itu. Selepas kepala musuh itu tiba di ruang tamu orang yang berkabung itu baru upacara berkabung tersebut ditamatkan.

Mengikut adat tradisi suku kaum Dayak Iban dahulu sepanjang tempoh berkabung tersebut ahli keluarga si mati tidak dibenarkan memotong rambut, penduduk di rumah panjang tersebut tidak boleh mengadakan sebarang upacara keramaian, tiada pelawat dari rumah panjang lain dibenarkan bertandang ke rumah panjang mereka dan banyak lagi pantang larang lain yang menandakan suasana sedih dan pilu akibat kematian itu tadi.

Selesai sehaja upacara berkabung itu tadi ditamatkan, maka kepala musuh itu akan dibawa ke ruang tamu ketua di rumah panjang berkenaan. Kepala musuh itu akan ditempatkan di tempat khas yang dikenali sebagai”Bedilang Tampun”, ia itu tempat dimana kepala musuh itu akan disalai didalam rumah panjang tersebut. Kepala musuh itu akan menjadi sebagai tanda harta pusaka pahlawan perang di rumah panjang berkenaan. Selepas itu barulah orang yang tinggal di rumah panjang itu mengadakan uapacara keramaian yang dinamakan “Gawai Enchaboh Arong”, iaitu sebagai tanda kesyukuran keatas kemenangan pahlawan perang menewaskan musuh mereka.

Maka atas sebab keberanian, kekuatan, ketangkasan dan pengorbanan jiwa, maka mulailah suku kaum Dayak Iban pada zaman dahulu berasa bangga dan terus melakukan espedisi serang “Ngayau” untuk membalas dendam keatas kematian ahli keluarga mereka yang terkorban di tangan pihak musuh tanpa sebarang sebab yang tidak diketahui. Mereka juga melakaukan “Ngayau” ini kerana hendak merampas tanah pusaka orang lain, berebut kuasa untuk menjadi pemimpin, dan juga hendak mengambil kesempatan merampas harta benda orang lain. Maka sesiapa yang berjaya menewaskan pihak lawan dalam ekspidisi “Ngayau” ini akan mendai terkenal, terbilang sebagai pahlawan perang dan dihormati ramai di kawasan berkenaan.

Lelaki itu tadi apabila dia telah dikenali ramai sebagai pahlawan perang setelah dia balik daripada ekspedisi “Ngayau”, maka dia akan membuat sesuatu tanda di tubuh badan nya yang dikenali sebagai tattoo badan yang becorak hitam bemotifkan manusia, binatang atau tumbuh-tumbuhan. Tatto ini dikenali sebagai “Ukir” atau”Kelingai”. Mereka juga boleh menggunakan topi yang dikenali sebagai “Ketapu” atau “Selapok Betunjang” yang mana topi tersebut akan dikepilkan dengan bulu burung merak atau kenyalang. Mereka juga boleh menggunakan baju yang diperbuat daripada kulit binatang buas seperti harimau dahan, harimau bintang dan beruang yang dikenali sebagai “Gagong”.

Pahlawan perang yang hendak pergi mengikuti ekspedisi “Ngayau” ini mestilah ada memiliki petanda yang baik melalui mimpi dan juga bunyi burong yang mereka pecayai boleh membantu mereka menentukan nasib sebelum mereka pergi “Ngayau”.atau membuat perahu besar untuk espedisi berkenaan. Dalam semua perkara yang mereka hendak lakukan akan didahului dengan upacara “Miring”, iaitu satu upacara sembahan kepada tuhan yang mereka percayai boleh membantu mereka semasa melakukan serangan “Ngayau” itu nanti. “Miring” mesti dilakukan kerana mereka percaya bahawa dewa atau “Tua” mereka akan pergi bersama dalam serangan itu dan menolong mereka menjayakan serangan tersebut.

Mengikut buku yang ditulis seorang pengarang novel yang bernama Miller dalam tahun 1946 yang berjudul “Black Borneo”. Dia ada mengatakan bahawa semua pahlawan perang suku kaum Dayak Iban yang pergi “Ngayau” itu ada mempunyai kekuatan, ketangkasan dan keberanian yang luar biasa daripada manusia biasa yang lain. Dan apa yang berlaku ke atas pahlawan tersebut ialah mereka mempunyai kuasa yang luar biasa, yang tidak diketahui dari mana punca nya ketika berlawan dengan pihak musuh, lebih-lebih lagi apabila mereka telah berjaya memenggal kepala musuh mereka.

Dan juga mengikut kepercayaan suku kaum Dayak Iban, tengkorak manusia yang mati dibunuh itu mempunyaui banyak kuasa yang boleh membantu mereka pada zaman dahulu sekira nya ia dijaga dengan baik dan dihormati oleh pemilik nya. Tengkorak manusia itu juga dikenali sebagai “Antu Pala” boleh digunakan untuk merawat pesakit yang sakit tenat apabila diadakan upacara “Gawai Burong”, iaitu upacara keramaian untuk memohon restu mengubat pesakit secara tradisional menggunakan kuasa roh orang yang telah di penggal kepala tersebut. “Antu Pala” juga boleh digunakan oleh petani untuk memohon hujan turun ketika musim kemarau panjang yang kering kontang. Dan apabila kuasa pada “Antu Pala” itu telah habis atau berkurangan, maka sebab itulah salah satu daripada punca nya mengapa mereka pergi “Ngayau” semula untuk mendapatkan ganti supaya mereka berkekalan memilki “Antu Pala” yang boleh membantu hidup mereka sepanjang masa. “Antu Pala” juag boleh digunakan untuk menjaga rumah atau sawah daripada dibinasakan oleh binatang liar sekira nya ada orang yang berilmu boleh menjadikan kuasa nya ujud seperti dikehendaki oleh pemiliki itu.

Mengikut buku yang ditulis Mc Kinley dalam tahun 1976, dia ada bertanyakan kenapa suku kaum Dayak Iban apabila mereka selamat balik daripada ekspidisi. “Ngayau” zaman dahulu mesti membawa balik kepala musuh yang telah dipenggal dan tidak membawa bahagian badan yang lain sebagai tanda keberanian mereka sekalu seorang pahlawan perang. Dan dalam pendapat beliau bahawa suku kaum Dayak Iban merasa bangga apabila bailik daripada eksepidisi “Ngayau” dan membawa bersama mereka kepala musuh yang telah berjaya dibunuh sebagai tanda kemenangan kerana suku kaum Dayak Iban percaya bahawa kepala musuh itu adalah sama seperti sebatang tubuh badan musuh berkenaan. Kerana daripada gaya rupa muka manusia di kepala tersebut kita boleh dengan mudah mengenali siapakah orang itu dan juga ia membolehkan mereka mengetahui siapakah suku sakat mangsa pembunuhan semasa serangan “Ngayau” itu.

Dalam ekspedisi “Ngayau”, semua pahlawan perang suiku kaum Dayak Iban boleh menunjukkan keberanian, kekuatan dan juga ketangkasan mereka ketika menyerang pihak musuh, yang membolehkan mereka berusaha mendapatkan gelaran sebagai “Bujang Berani”. Bujang Berani juga adalah menjadi rebutan dikalangan semua gadis pada zaman dahulu untuk dijadikan sebagai suami atau mereka juga dengan mudah akan diterima oleh Ketuai Kayau, atau orang kenamaan yang kaya raya untuk menjadi menantu ketika mereka mencari calon menantu ketika upacara meminang dilakukan.

Mengikut cerita orang dahulu kala iaitu “Ngayau” ini dimulakan oleh seorang dewa suku kaum Dayak Iban yang bernama Keling yang berasal dari benua Panggau Libau Lendat Di Biau Takang Isang dimana dia mendapat gelaran Keling Gerasi Nading, Bujang Berani Kempang, Maioh Rambang. Dan perbuatan memenggal kepala musuh itu pada mula nya dilakukan oleh seorang dewa yang bernama Lang Sengalang Burong ketika mereka berperang menentang suku kaum Inggeris di lautan belantara. Maka kerana terlalu marah ketika menyertai ekspedisi “Ngayau” itu tiba-tiba Lang Sengalang Burong terus memotong kesemua bangkai musuh yang telah berjaya dibunuh, dan seterusnya dipotong nya dibahagian kepala yang mana ia memisahkan kepala dan badan tersebut,dan terus dibawa nya kesemua kepala musuh itu balik ke rumah panjang mereka di Gelong Batu Nakong sebagai bukti bahawa dia adalah “Bujang Berani” atau seorang pahlawan perang sebenar.

Source: https://www.facebook.com/marlon.barry/posts/1077415182283886

Read More

Pandangan umum...

Analisis kita...

Sarawak adalah ahli gabungan pakatan Malaysia bukan sabuah tanah yang dijajah Malaysia.Kalau pihak kerajaan dan suratkhabar memanggil page SSKM itu menghasut ini bermakna negara Malaysia dan berbuat penangkapan terhadap admin page SSKM tersebut ini menunjukkan hak hak rakyat bersuara di lupuskan di Malaysia.Kalau mereka ni dtangkap nanti itu menandakan pihak Semanjung berkuasa sepenuhnya di Sarawak.Sepatut mereka ni menangkap terdahulu orang orang seperti SSKM ini semasa Brunei dan Singapore merusuh untuk keluar dari pakatan Malaysia.Sepatutnya kerajaan memberi pilihan undian seperti undian suara di seluruh pelusuk negeri Sarawak untuk mengetahui kebenaran sebenarnya bukan mengangap admin page tersebut menghasut.Tindakan spontan kerajaan mungkin boleh membantutkan idealogi sebegini tapi tak kan mungkin menyekat keberanian orang orang sebegini melakukan sekali lagi.Biarpun kerajaan menangkap dan menghukum mereka ini tapi kerajaan tak kan menahan kebangkitan demi kebangkitan yang menpejuangkan HAK ORANG SARAWAK.Saya berani mengulas kenyataan surat khabar hari ini yang mengatakan SSKM itu penghasut kerana rasa terpanggil memberi ulasan tersebut.Sedangkan page yang menghina orang Sarawak tak menjadi tajuk utama newspapers inikah keadilan?demokrasi??menuding jari pada orang bukan muslim yang inginkan HAK SAMA RATA.Kenapa tak tangkap Ibrahim Ali yang terang terang memalukan orang kita Malaysia ni di mata dunia??Kenapa tak menangkap PEKIDA,PERKASA dan ISMA dbawah kanun undang undang yang menghasut berdemo di depan church??Kenapa kerajaan membuka mata bila tengok orang muslim di aniayai??kenapa pandang sebelah mata pada kita orang Sarawak???

Untuk pengetahuan semua di dalam perjanjian kita tak ada tertulis bahawa Sarawak perlu bersama selamanya dalam membuat gabungan untuk pakatan Malaysia.Sarawak adalah freedom country untuk memilih hak nya sendiri.Jadi kenapa kerajaan nak tangkap SSKM???

Mereka menyuarakan hak rakyat bukan nya rasis sampai nak bunuh orang atau mengugut orang berlainan page dari Malaya nak bunuh nak sembelih dan menfitnah orang orang dari Sarawak. Mungkin pandangan dan analisis saya tak berakal tapi tahukah mereka kalau mereka di situasi kita mereka akan tahu rasanya menjadi orang seperti kita semuanya.

Tengoklah inilah dikatakan berat sebelah.Kat blog blog dan page ramai dari Malaya menghina orang dayak tapi tapi tak di endahkan oleh mereka ni.Renungkan lah.....search saja di google pasti ramai anda akan terjumpa page atau blog menghina dan memfitnah rakyat Sarawak.TAK PERCAYA YE,SEARCH SAJA LAA... Dayak serakup kitai anang ngelak admin page SSKM nya merinsa kediri. Kitai angkat kitai negi ke orang bakanya laban ia ukai penjenayah tang idealess... Udah atai masa kitai ngetan HAK HAK kitai Sarawak.Enti kitak enggai nya hak kitak tang sapa ke rugi jemah ila kitai empu nemu. Kitai nyukung idealess ia nya tang ukai nyukung ia keluar ari Malaysia ba pasal agama ka di gaga ia ila. Sarawak must be freedom country from religions... Just for Freedom Religions..

Read More

Datuk Stephen Kalong Ningkan - Sarawak Nationalist

The manipulation engineered by the Kuala Lumpur alliance government in ousting Datuk Stephen kalong Ningkan of Sarawak. In less than three years, the young nation of Malaysia was heading towards disaster, Singapore was expelled from Malaysia in August 1965 and it appeared that a year later, Sarawak under Datuk Stephen kalong Ningkan was considered intolerable. The Kuala Lumpur government amended the constitution and invoked emergency powers to oust Datuk Stephen Kalong Ningkan as the state’s chief minister on 16th June 1966.

Datuk Stephen kalong Ningkan was entangled in a cloak and dagger battle with Taib Mahmud, a young over-ambitious politician, impatient to make his presence felt over a wider audience. Taib Mahmud at the time of writing is the federal minister of primary industries. Like his counterpart in Sabah, Datuk Ningkan also began to question the wisdom of Sarawak’s entry into Malaysia. Those were sensitive issues to the Kuala Lumpur government who when fed with fabricated versions of Ningkan’s maneuvers, were quick to react. Ningkan was a thorn in their side and had to be replaced.

Kalong Ningkan was dismissed as Chief Minister, not by a vote of no-confidence in the legislative assembly but by the governor on the instruction of the federal government. The entire nation viewed the incident with indignation, unable to accept how the federal government could resort to such unconstitutional tactics. Datuk Ningkan was convinced that he was an innocent victim of blind justice. He filed a case in the high court, seeking a declaration, whether the action of the federal authorities was ultra vires to the constitution federal authorities was ultra vires to the constitution and also to reinstate him as the chief minister of Sarawak.

On 7th September 1966, Chief Justice Harley handed down his judgments. The action of the federal government was unconstitutional and Datuk Stephen Kalong Ningkan was reinstated as Sarawak’s Chief Minister. Malaysians everywhere rejoiced at the findings of the high court. It was a victory for democracy, a victory for the constitution and rule of law.it was the general feeling, that if in other spheres it was impossible to challenge the federal authorities the people could seek redress in the courts.

Those hopes, aspirations and sense of pride in the rule of law, evaporated as fast as they had surfaced. A week later on 15th September 1966, an emergency was declared in Sarawak, followed by a special parliamentary session on the 19th September to debate the Sarawak problem. The purpose of the meeting was to amend the Sarawak constitution giving the governor powers to convene the council Negeri (Legislative Assembly) and the discretion to dismiss the chief minister.

The amendments were passed and on the 23rd September 1966, the Council Negeri met. The following day, 24th September 1966, a motion of no confidence in Datuk Stephen kalong Ningkan was introduced. The motion was supported by the majority and Datuk Ningkan was once again ousted as Sarawak’s Chief Minister. It was another blow to the voice of dissent and besmirched all that democracy stood for.

While those deplorable episodes were being unfolded in Sarawak, Tun Fuad, who was compelled to resign as president of UPKO, was abroad. Peter Mojuntin and others stayed behind to continue the struggle. They could only gasp in horror and disbelief at what happening in Sarawak. Peter, because of his close association with Kalong Ningkan and Datuk James Wong, both from the Sarawak National Party (SNAP) made regular trips to Kuching in order to understand the problems. On returning to Sabah, he briefed other members of UPKO.

Commenting on the dismissal of Datuk Ningkan, Peter said that such a happening in a neighboring state indicated that “we are being forced to accept Malaysia as a unitary state and not a federation”.

“The political tangle in Sarawak was a domestic affair for the Sarawak alliance which could have been settled in Sarawak. It was worrying that issues had been settled in Kuala Lumpur. Datuk Ningkan who was elected to office by the people had been condemned .Everything his accusers say has been taken as the truth”.

“These naturally increase our fears and make me feel there should be a reiteration on the part of the alliance government that the federal system of government, for which we have opted, is not slowly being whittled away and being replaced by a unitary state where there is absolute control from the Centre”.

“Any indication that we are on the march towards a unitary state can only make the people feel that they are losing all say in the affairs of their own state”.

“Independence brought responsibilities and other public requirements in its wake but the actions of corrupted politicians marred its priorities. And when priorities are mangled and reversed, the general public through compelled to shoulder additional demands, do not end up as the benefactors. Those in power can only remain in power by deploying guile and deception. Lies and half-truths are rammed down the gullets of the electorate, fear is the instrument used to neutralize the opposition and money utilized to win loyalty”.

Read More

Pemimpin Persekutuan memperbodohkan Sabah dan rakyatnya

SAYA yang sudah tua pada umur menjangkau 74 tahun ini semakin merasa sangat rimas dengan tingkah-laku pemimpin-pemimpin Persekutuan Malaysia yang melayan amat buruk sekali rakyat Sabah.

Terlalu banyak perbuatan buruk mereka terhadap kita sehingga kertas pun mungkin tidak cukup untuk menyenaraikan kejahatan mereka.

Apa tidak jahat lihatlah hasil Sabah telah dihisap habis oleh Malaya sampai kita yang kaya ini telah menjadi yang termiskin di antara 13 negeri dalam Malaysia, walhal Sabah adalah sebuah negara asalnya.

Laporan RCI yang dikeluarkan kepada umum di Kota Kinabalu semalam adalah salah satu bukti kerajaan Persekutuan memperbodohkan Sabah.

Semua kita tahu kebanjiran pendatang haram dari Indonesia dan Selatan Filipina di Sabah adalah angkara jahanam Persekutuan.

Pihak keselamatan seperti askar, polis dan imigresen gagal sama sekali menampan kemasukan pendatang haram. Bukan setakat gagal beberapa kali, tetapi gagal setiap saat selama berpuluh tahun!

Bukankah ini telah memperbodohkan rakyat Sabah?

Apabila pendatang ini yang majoritinya orang Islam sudah berada di bumi Sabah, maka sekali lagi pihak-pihak berwajib yang sepatutnya menjaga keselamatan Orang Asal, gagal pula menangkap para pendatang ini.

Mereka bebas berkeliaran di sana sini, berniaga malah mengancam keselamatan penduduk tempatan dan pengunjung ke Sabah.

Jabatan Imigresen tidak dapat berbuat apa-apa, manakala Jabatan Pendaftaran Negara Malaysia pula sibuk mendaftarkan penadatang sebagai warganegara sehinggalah hari ini.

Didaftarkan lagi sebagai pengundi. Kalau dulu mereka ini dibiarkan mendirikan rumah-rumah setinggan di pesisir pantai, pulau-pulau dan tepi bandar, sekarang sudah ada kalangan mereka ini membeli rumah pangsa murah yang dibina kerajaan pusat di Sabah.

Mereka ini sudah beranak-pinak, beratus ribu mereka di sini, penduduk tempatan Kadazandusun, Murut, Rungus, Bajau, Sungai, Cina dan lain-lain pula hanya berdiam diri malah ada yang mengambil kesempatan menyewakan rumah mereka kepada pendatang, syukur saja dapat duit sewa.

Inilah kerja kerajaan persekutuan Malaysia, menambahkan penduduk Islam di Sabah tak kiralah kalau Sabah ini dan Malaysia ini akhirnya di"Indonesiakan".

Maka tidak hairanlah menteri-menteri persekutuan pun dari Indonesia dan begitulah para pegawai kerajaannya.

Orang tempatan seperti saya sebut tadi pula terus dipinggirkan. Anak-anak mereka sukar mendapat pekerjaan, akibatnya banyak keluarga Orang Asal merosot pendapatannya dan tidak stabil kehidupan mereka. Senanglah lagi diperbodohkan.

Inilah yang saya katakan kerajaan pusat memperbodohkan rakyat asal Sabah, Anak Negeri Sabah. Hanya Tuhanlah yang tahu membalas kejahatan dan kezaliman mereka yang semakin bertimbun dan semakin meningkat sekarang.

Dalam pandangan saya sebagai seorang yang berumur 74 tahun, mereka ini telah merosakkan negara Malaysia. Mereka telah menghancurkan Malaysia yang sebenarnya. Tiada keadilan di sini.

Mereka pasti menerima balasan dari Tuhan tak lama lagi. Bau kejahatan mereka sudah sampai ke syurga, menunggu masa bala menimpa mereka yang lebih berperangai seperti Setan "walaupun salah, mereka tak mengaku kesalahan, terus menafikan, malahan seakan-akan mereka ini langsung tidak takut lagi kepada Tuhan yang Maha Kuasa". Nanti mereka menerima tulah mereka. 

Source: http://www.borneoherald.com/2014/12/pemimpin-persekutuan-memperbodohkan.html

Read More

Adakah Malaysia sudah Hapus – Pertanyaan kepada SEEDs

Perkara yang paling bahaya dalam dunia ia lah kenyataan yang separuh betul. Sekiranya tidak di tegur penghujungnya kenyataan akan menjadi satu PEMBOHONGAN. Apabila SEEDs mengatakan begini:

“What transpired in the British Parliament to give effect to the Malaysia Agreement 1963 was: The Malaysia Act 1963 was passed in the British Parliament on July 31, 1963 to relinquish sovereignty and jurisdiction over Sabah, Sarawak and Singapore and to vest jurisdiction in the Government of Malaysia on Malaysia Day”

Alih bahasa kepada Bahasa Malaysia Ertinya:

“Apa yang berlaku di Parlimen British untuk memberi kesan kepada Perjanjian Malaysia 1963 adalah: Akta Malaysia 1963 telah diluluskan di Parlimen British pada 31 Julai 1963 untuk melepaskan kedaulatan dan bidang kuasa ke atas Sabah , Sarawak dan Singapura dan untuk meletak hak (Vest) pada Kerajaan Malaysia pada Hari Malaysia “

Penjelasan dan Soalan kami pula berbunyi begini:

Pertama:

Perkataan “Meletak hak” atau “Vest” ialah mengamanahkan ertinya membentuk satu Amanah ia itu Malaysia. Dengan Akta ini pihak British membentuk sebuah AMANAH yang di panggil Malaysia. Persekutuan Tanah Melayu dan bukan Malaysia sebagai Pemegang Amanah. Pewarisnya pula ia lah PERSEKUTUAN Sabah, Sarawak dan Singapura.

Apa yang di nyatakan dalam keratan akhbar ini seakan-akan sengaja untuk mengelirukan rakyat supaya menerima bahawa Sabah, Sarawak dan Singapura di serahkan bulat bulat kepada Persekutuan Tanah Melayu – untuk mereka berbuat sesuka hati mereka.

Ini tanggapan salah – Malaysia adalah satu AMANAH yang di bentuk oleh United Kingdom – Persekutuan Tanah Melayu adalah Pemegang AMANAH dan PERSEKUTUAN Sabah, Sarawak dan Singapura adalah PEWARIS (Beneficiaries) untuk AMANAH tersebut.

Sebagai PEWARIS PERSEKUTUAN Sabah, Sarawak dan Singapura tidak boleh di serapkan sebagai Pemegang AMANAH !!!! Sekiranya ini berlaku AMANAH tersebut pecah – ertinya Malaysia juga HAPUS !!!!!

Saya menggunakan perkataan “Persekutuan” oleh kerana British melalui Akta ini mengiktiraf bahawa Sabah, Sarawak dan Singapura adalah “Persekutuan” – bererti sebuah Negara yang Merdeka dan Berdaulat – hanya kita belum lagi memegang PENTADBIRAN dan belum mendapat pengesahan Dunia.

Kedua:

“to vest jurisdiction in the Government of Malaysia on Malaysia Day” ini satu kesalahan kerana Malaysia ia lah satu AMANAH bukan “Government”, Persekutuan Tanah Melayu di amanahkan oleh Kerajaan United Kingdom.

Perkataan “Malaysia Day” atau “Hari Malaysia”, dalam Perlembagaan Persekutuan ada di sebut dalam tidak kurang daripada 14 Artikel (Perkara), namun TAFSIRAN “Hari Malaysia” tidak ada di dalam Perlembagaan Persekutuan ini. Sekiranya TAFSIRAN “Hari Malaysia” tidak ada dalam Perlembagaan Persekutuan bererti tindakan mengamanahkan oleh British kepada Persekutuan Tanah Melayu tidak pernah berlaku – ADA KAH MALAYSIA WUJUD sejak 1963 ??

Saya berharap cerdik pandai dan pakar undang-undang dalam SEEDs boleh menjawap soalan ini – Silakan Jawap.

Jangan Buyuk Sabah ….. Bah !!!!

Source: http://janganbuyuksabah.wordpress.com/2014/12/14/adakah-malaysia-sudah-hapus-pertanyaan-kepada-seeds/

Read More

Sabah dan Sarawak Berstatus Negara

MALAYSIA 1963 adalah persekutuan 4 kerajaan – Sabah, Sarawak, Malaya dan Singapura. Singapura keluar persekutuan tahun 1965, tinggal Sabah, Sarawak dan Malaya dalam Malaysia: Sabah satu wilayah, Sarawak satu wilayah dan Malaya satu wilayah. Maka, sebetul-betulnya kata, sewaras-warasnya minda, sejitu-jitunya istilah, Sabah, Sarawak dan Malaya adalah Rakan Kongsi dalam Persekutuan Malaysia.

Secara dasarnya MALAYSIA 1963 mengilhamkan Sabah dan Sarawak sebagai dua daripada tiga negara dalam Persekutuan Malaysia (Singapura tidak diambil kira sudah). Maksudnya di sini, tuan-tuan dan puan-puan, Sabah atau Sarawak bukan salah satu daripada negeri-negeri dalam Malaysia. Negara-negara di Borneo ialah kerajaan dia sendiri dalam pentadbiran Malaysia sama seperti Wales kerajaan dia sendiri dalam pentadbiran United Kingdom dan France Guinea dalam pentadbiran Perancis.

Borneo masa tu tak kenal pun Kelantan atau Pahang, apatah lagi Langkawi.

Kedah, N9, Pahang, Kelantan, Johor, Perak, Perlis, Selangor, Terengganu, Pulau Pinang, Melaka dan Kuala Lumpur adalah 12 negeri-negeri dalam Malaya.

Tawau, Sandakan, Sepitang, Kundasang, Kota Kinabalu dan sebagainya adalah negeri-negeri dalam Sabah. Kuching, Sibu, Bintulu, Miri, Limbang, Lawas dan sebagainya adalah negeri-negeri dalam Sarawak.

Dalam ertikata lain, 12 negeri-negeri Malaya bergabung masih tak setanding Sabah dan Sarawak. Seharusnya, kerja-kerja pembangunan sosio-politik, ekonomi, dan infrastuktur di Sabah dan Sarawak mesti dibuat lebih pesat daripada mana-mana satu, dua, empat atau 12 negeri-negeri di Malaya bergabung.

Kalau Malaysia boleh upgrade-kan Negeri Perlis dari negeri-dunia-ketiga sehingga boleh jadi negeri-membangun dan sekarang negeri-maju, dunia Malaysia seharusnya boleh bangunkan Sabah atau Sarawak dengan usaha 12-kali-Perlis. Pasal Sabah atau Sarawak bukan negeri; ianya satu negara dalam Persekutuan Malaysia. Begitu maksud MALAYSIA 1963.

Paham dah korang?

Sebaliknya apa yang berlaku ialah kepentingan-kepentigan Sabah dan Sarawak diperlekehkan setiap kali – kecuali masa pilihanraya Parlimen. Pembangunan di Malaysia, samada budaya pop atau politik nusantara, hanya berlangsung di sepanjang garisan tiga bangsa-bangsa di Malaya – Melayu, Cina dan India. Seolah-seolah dasar ekonomi baru tak pandang langsung rakyat Sabah dan Sarawak. Kalau ada pun, setakat tempias-tempias dasar pembangunan.

Seperti dakwaan mendiang Sim Kwang Yang, Sabah dan Sarawak sangat mundur dari segi pembangunan sosio-ekonomi dibandingkan Malaya; antara negeri paling miskin di Malaysia, terletak di kedudukan sedikit atas dari Kelantan.

Ini kerana Sabah atau Sarawak dibangunkan sebagai sebuah negeri dalam Malaysia, bukannya sebagai sebuah negara dalam Persekutuan Malaysia. Di situ silapnya pentadbiran Malaya.

Dan itulah yang kita sebagai anak-anak Borneo mahu betulkan sekarang. Kita kena betulkan. Kita kena juga buat. Kalau tak sekarang bila lagi? Kalau bukan kita siapa lagi? Adenan Satem dah buat dah. Jeffrey Kitingan dah buat dah. Mereka nak kembalikan status “Negara” kepada Sabah dan Sarawak.

Ini perlu, supaya agihan kekayaan Persekutuan Malaysia dapat dilakukan dengan betul dan adil. Malaya dapat satu bahagian, Sabah dapat satu bahagian, dan Sarawak dapat satu bahagian. Dah namanya Rakan Kongsi jadi kita kena berkongsi sama rata lah — bahagi tiga.

Jangan lah bagikan bahagian Sabah dan Sarawak tu kepada daerah-daerah dalam Malaya seperti Perlis dan Pahang. Kalau nak bagi juga, ambil dari bahagian Malaya lah. Kan Perlis dan Pahang tu termasuk dalam Malaya.

Kerajaan persekutuan Malaysia, melalui Petronas, mengagih-agihkan kekayaan pembangunan kepada negeri-negeri di Malaysia, termasuk Labuan. Yang pelik nya tu, hampir semua pembangunan bertumpu di Malaya sahaja, siap ada Twin Towers lagi diaorang. Dah Malaya banyak sangat duit, diaorang senang-senang jer buat by-election di sana-sini. Itu duit Borneo tu diaorang guna.

Orang Malaya bukan tahu pun dari mana datangnya semua duit tu. Diaorang cuma tahu bedal jer. Lepas tu pandai pulak tunjuk lagak kat orang Sabah dan Sarawak. Malaya naik angkasa guna duit Borneo, diaorang tahu ke?

Semua kepincangan ini berlaku kerana Malaya sudah pecah amanah dalam mentadbir Persekutuan Malaysia. Pakcik ingatkan sekali lagi, ini berlaku kerana Sabah atau Sarawak dibangunkan sebagai sebuah negeri dalam Malaysia, bukannya sebagai sebuah negara dalam Persekutuan Malaysia. Di situ silapnya pentadbiran Malaya.

Dan itulah yang kita sebagai anak-anak Borneo mahu betulkan sekarang. Kita kena betulkan. Kita kena juga buat. Kalau tak sekarang bila lagi? Kalau bukan kita siapa lagi? Adenan Satem dah buat dah. Jeffrey Kitingan dah buat dah. Mereka nak kembalikan status “Negara” kepada Sabah dan Sarawak.

Kalau awak adalah anak jati Sabah atau Sarawak sepatutnya awak turut serta perjuangkan perkara ini. Status penting. Kalau awak nak Sabah dan Sarawak jadi maju, desak supaya status “Negara” dikembalikan kepada Sabah dan Sarawak. Status penting. Status perempuan simpanan tidak sama dengan status isteri yang sah. Kalau awak rasa status tak penting, semoga awak bahagia sebagai perempuan simpanan Malaya selama-lamanya.

Siapa bilang? Haji Julaihi Haji Suut yang bilang.

Read More

Malaysia Boleh Terburai

Bagaimana boleh Perjanjian Malaysia 1963 tidak pun di sebut di dalam Perlembagaan Malaysia – cuba cari, TIADA !!!!

Jadi bagaimana Perlembagaan ini boleh di panggil Perlembagaan Malaysia?

Mengikut Perkara 1(1) Perlembagaan Malaysia menyebut “Persekutuan” dinamai Malaysia dalam Bahasa Ingeriss dan dalam Bahasa Malaysia (Melayu).

Dinamai saja – ertinya tukar nama saja supaya dapat nama glamor “Malaysia” – Jadi siapa sebenarnya yang bernama “Malaysia” ini? Sudah tentu bukan si Beda.

Sebenarnya “Malaysia” ini adalah Persekutuan Tanah Melayu yang di bentuk melalui Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Ini di tafsirkan didalam Artikel 160 Perlembagaan Malaysia sebagai “Persekutuan”.

Kenapa boleh jadi begini? Mana dia Perjanjian Malaysia 1963 di dalam Perlembagaan Malaysia? Sabah dan Sarawak tidak pernah menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – Sabah dan Sarawak hanya tandatangani Perjanjian Malaysia 1963.

Jawapannya kita harus berterima kasih kepada Kerajaan Kelantan !!!

Disebabkan pada saat akhir sebelum Malaysia dibentuk, Negeri Kelantan mencabar Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu di mahkamah dengan tuduhan bahawa Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu “tiada kuasa” dan “tidak boleh” membentuk Malaysia tanpa persetujuan Negeri-Negeri Persekutuan Tanah Melayu.

Hasilnya untuk Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu “berkuasa” dan “boleh” membentuk Malaysia – “Persekutuan” dengan hanya dinamai “Malaysia" dan Persekutuan masih ditafsirkan sebagai Persekutuan yang dibentuk melalui Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957. Hanya dengan Perjanjian 1957 ini saja yang boleh mengikat 11 Negeri-Negeri Persekutuan Tanah Melayu dengan Kerajaan Persekutuan. Tanpa ikatan Perjanjian 1957 ini setiap Negeri boleh berpisah daripada Kerajaan Persekutuan Tanah Melayu.

Timbul persoalan penting – Apa yang mengikat Sabah dan Sarawak kepada Persekutuan Tanah Melayu oleh kerana Perjanjian Malaysia 1963 TIADA didalam Perlembagaan Malaysia?

Jawapan ringkas – Pada masa ini Sabah dan Sarawak tiada ikatan dengan Persekutuan Tanah Melayu.

Ini bererti Sabah dan Sarawak di ikat atas penipuan Persekutuan Tanah Melayu yang bertopengkan NAMA Malaysia.

Kecuali Perjanjian Malaysia 1963 dimasukkan kedalam Perlembagaan Malaysia.

Sekiranya Perjanjian Malaysia dimasukkan kedalam Perlembagaan Malaysia, yang mana satu daripada Perjanjian ini yang mendapat keutamaan?

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957; dan Perjanjian Malaysia 1963.

Ini membuat Kerajaan Persekutuan Tanahh Melayu PENING Kepala. Mana saja di pilih Malaysia Boleh Terburai …….

Rakyat Sabah menunggu jawapan ……

Jangan Buyuk Sabah ……bah !!!!

Read More

Kuasa Berpisah DiTangan Sabah

Persoalan ADA kah SABAH mempunyai KUASA BERPISAH?

Untuk menjawapnya kita lihat Singapura pada tahun 1965 – bagaimana Singapore boleh keluar daripada Malaysia pada 7 August 1965 sebelum Parlimen Malaysia meluluskan atau “Tendang” Singapore keluar pada tahun 9 August 1965 dan tarikh ini menjadi “National Day” Singapura.

Ini Perjanjian mereka.

Alasan utama Singapura ia lah, Singapura tidak pernah menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – Singapura hanya menandatangani Perjanjian Malaysia 1963 – oleh yang demikian tidak betul Singapura di masukkan sebagai “Negeri Negeri Persekutuan” dalam Perlembagaan Persekutuan. Memandangkan Kedudukan Singapura tidak betul di dalam Perlembagaan Persekutuan – mereka Keluar.

Singapura menandatangani Perjanjian keluar daripada Malaysia pada 7 Ogos 1965 dua hari sebelum perkara ini di bentangkan di Parlimen Malaysia pada 9 Ogos 1965 dan pada 21 September 1965 Singapura di terima sebagai ahli Bangsa Bangsa Bersatu (United Nation).

Sabah dan Sarawak tiada pun di bawa berunding. Mengikut Artikel 76 Perlembagaan Malaysia sendiri Kuala Lumpur tidak boleh mengambil tindakan seperti ini bagi pihak Sabah dan Sarawak – TANPA Rundingan.

Jadi sekarang kita soal:

Kalau Singapura boleh keluar sebelum mendapat kelulusan Parlimen Malaysia – Kenap Sabah perlu mendapat kelulusan Parlimen Malaysia KALAU mahu KELUAR? Sama seperti Singapura, Sabah juga tidak pernah menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – kenapa Sabah di masukkan sebagai salah satu “Negeri-Negeri Persekutuan”?. Sabah hanya menandatangani Perjanjian Malaysia 1963 untuk MEMBENTUK Malaysia.

Ini satu pembohongan besar terhadap rakyat Sabah – siapa yang bertanggungjawap?

Jangan Buyuk Sabah ….. bah !!!!

Source: http://janganbuyuksabah.wordpress.com/2014/12/17/kuasa-berpisah-ditangan-sabah/

Read More

Jawapan Asas Perlembagaan

Ada orang cakap begini... (Sila klik link dibawah untuk membaca artikel penafian mereka)

http://www.fitnahsabah.com/2014/12/asas-pelembagaan-malaysia.html

Kami jawap begini ……

Kita harus menerima hakikat bahawa Persekutuan Tanah Melayu, Sabah, Sarawak dan Singapura telah di bentuk melalui Perjanjian Malaysia 1963, ini pula di saksikan oleh Negara United Kingdom – ini di buat pada 9 July 1963.

Namun apabila rang undang-undang Malaysia di luluskan oleh Parlimen Persekutuan Tanah Melayu atau Malaya, mereka tidak menukar tafsiran “Persekutuan” didalam rang undang – undang tersebut. Perkataan “Persekutuan” mengikut tafsiran Perlembagaan Malaysia bermaksud “Persekutuan yang di bentuk melalui Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957”. Ini bererti mengikut tafsiran Perlembagaan Malaysia yang ada sekarang Sabah, Sarawak dan Singapura di masukkan sebagai “Negeri-Negeri Persekutuan”.

Singapura keluar daripada Persekutuan Malaysia dalam tahun 1965 oleh kerana Singapura tidak pernah menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – Singapura hanya menandatangani Perjanjian Malaysia 1963. Seperti mana Singapura – Sabah dan Sarawak juga tidak pernah menandatangani Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957 – mengapa Sabah dan Sarawak di masukkan sebagai sebuah daripada negeri-negeri Persekutuan Tanah Melayu??

Kita tidak cuba untuk mengelirukan para pembaca oleh kerana para pembaca boleh melihat sendiri buktinya dalam Perlembagaan Malaysia seperti berikut:

Perkara 1(1) Persekutuan hendaklah dikenali , dalam bahasa Melayu dan bahasa Inggeris, dengan nama Malaysia.

Perkara 1(2) Negeri-Negeri Persekutuan hendaklah Johor, Kedah , Kelantan , Melaka , Negeri Sembilan , Pahang , Penang , Perak , Perlis , Sabah , Sarawak , Selangor dan Terengganu.

Namun dalam Perkara 160 tafsiran Perlembagaan Malaysia mentafsirkan “Persekutuan” sebagai berikut:

“Persekutuan” ertinya Persekutuan yang ditubuhkan di bawah Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1957.

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu di meterai pada tahun 1957 sementara Perjanjian Malaysia di tandatangani pada tahun 1963 – dimana kekeliruan ini sekiranya ada?

Seperti dalam Perkara 1(1) Perlembagaan Malaysia hanya nama Malaysia saja di ganti dan bukannya menggunakan nama Persekutuan Malaysia seperti yang terkandung dalam Perjanjian Malaysia 1963. Ini bermakna Persekutuan Tanah Melayu menggunakan nama Malaysia sebagai topeng, namun pada zahirnya ia masih lagi Persekutuan Tanah Melayu yang di bentuk pada tahun 1957.

Ini satu penipuan besar yang telah berlarutan selama 51 tahun sejak tahun 1963 lagi. Seperkara lagi tiada terdapat perkataan Perjanjian Malaysia 1963 terkandung di dalam Perlembagaan Malaysia.

Jadi kenapa ada juga orang di Sabah yang masih mahu menegakkan benang yang basah?

Jangan Buyuk Sabah ….. bah!!!

Source: http://janganbuyuksabah.wordpress.com/2014/12/06/jawapan-asas-perlembagaan/

Read More

Workshop on ‘Sabah cannot ditch peninsula’

If “no secession” was the “intention” of the founding fathers, it’s subject to international law on self-determination.

A workshop in the Sabah capital, Historical Truth Behind the Formation of Malaysia and the Way Forward, degenerated into rhetoric and polemics in meeting its apparently pre-determined objective of proving that “Sabah cannot secede from Malaysia”.

This is in line with the recent declaration by Prime Minister Najib Abdul Razak, and echoed by his deputy Muhyiddin Yassin, that “Sabah belongs to Malaysia”. The immediate response in the social media then was that “Sabah belongs to the people of Sabah”.

Prof. Emeritus D.S. Ranjit Singh of Universiti Utara Malaysia (UUM), senior practising lawyer S. Vanugopal and Arnold Puyok, CEO of Centre for Society Empowerment & Democratic Studies (Seeds), presented papers during the workshop.

They were unanimous that it was the intention of the founding fathers in Borneo that there would be “no secession” for their two nations from “Malaysia”. They don’t explain how this could be interpreted as “intention” since sovereignty resides with the people. If “no secession” was the “intention” of the founding fathers, it’s subject to international law on self-determination.

The workshop, organised by Seeds, failed to distinguish between Rule of Law (laws rule, not men) and Rule by Law (men rule, now laws), the first being a democracy and the latter dictatorship and authoritarianism.

It glossed over the fact that the constitutional documents providing the basis for North Borneo and Sarawak to be in equal partnership with the peninsula has an implied Basic Features Doctrine i.e. that they cannot be amended.

Vanugopal, during his presentation, referred to his book “The Constitutional Rights of Sabah and Sarawak”, which touched on, among other things, two major amendments made to the Sabah Constitution in 1973 in violation of constitutional documents.

These were to make Islam the State religion and to make Malay an official language in the State Cabinet and Assembly (First Bill).

The Second Bill (National Language (Application) Enactment, which was also passed, extended the National Language Act 1963/67 to Sabah, and this had the effect of terminating the use of English.

The 20 Points and 18 Points, constitutional documents, state that there would be no religion in North Borneo and Sarawak. Vanugopal did not refer to Batu Sumpah, a constitutional document in stone in Keningau, which echoes this declaration.

The participants in the workshop claim that 20 Points and 18 Points, both constitutional documents, are not legally binding because they are not part of the Malaysia Agreement 1963 (MA63).

Article 160 in the Federation Constitution which defines “Federation” as that set up by the Federation of Malaya Agreement 1948 and the Federation of Malaysia Independent Act 1957 was not mentioned during the workshop. In short, the Malaysian Federation is the Malayan Federation, despite the name change.

The participants in the workshop do not mention that it was not the intention of the founding fathers that North Borneo and Sarawak be the 12th and 13th states in the Malayan Federation, subsequently renamed the Malaysian Federation.

North Borneo, in particular, did not have the security promised in 1963.

Also missing from the workshop was the declaration by Malayan Prime Minister Tunku Abdul Rahman that “Malaya would not colonize the two Borneo nations after the British left and the latter would be developed to be on par with the peninsula”.

Tunku, and the British, also pledged that North Borneo and Sarawak would be equal partners with the peninsula under MA63.

All the pledges by Tunku did not materialize.

The intention of the British in mooting the idea of North Borneo and Sarawak being in Federation with a Malaya merged with Singapore wasn’t mentioned by any of the participants during the workshop.

The British, in retrospect, wanted to shed their defence burden in Borneo and Singapore under MA63 by transferring it to the Malayan Government.

This could only happen, the British reckoned, by the Borneo nations facilitating the merger on demographic grounds between Chinese-majority Singapore and multiracial Malaya where there was a fine balance between the non-Malays and the Malays, the latter under an umbrella term codified by the British for Muslims in the peninsula from Sulawesi, Java and Sumatra.

There was also the British intention to bring their commercial and economic empire in Borneo, Singapore and Malaya under one administrative framework through the 1963 arrangement.

North Borneo, in particular, did not have the security promised in 1963.

Instead, the Orang Asal in particular have been disenfranchised by demographic changes, apparently engineered by the Federal Government in the territory, through the massive influx of illegal immigrants driven by the push-pull factors of poverty and war in the southern Philippines and the prospects of a better life across the Sulu Sea.

Source: http://www.freemalaysiatoday.com/category/nation/sabahsarawak/2014/12/13/workshop-on-sabah-cannot-ditch-peninsula/

Read More

M'sia a permanent marriage, workshop told

KOTA KINABALU: The formation of Malaysia is a "marriage" forever, so the question of secession from the federation does not arise.

That was how the organisers of the Workshop on the Historical Truth Behind the Formation of Malaysia and the Way Forward summed up the discussion at the end of the day.

Another way of putting it is that legally speaking, Sabah cannot secede from Malaysia as the Federal Constitution does not allow it. It is unconstitutional as reiterated by constitutional law experts in the country.

The workshop was organised as an academic exercise by the Centre for Society Empowerment & Democratic Studies (Seeds), chaired by Datuk Badil Zaman Fazul Rahman.

Several guest speakers at the workshop concluded that "No Secession" was the wish of the founding fathers of Malaysia.

Prof. Emeritus Dr D.S. Ranjit Singh of Universiti Utara Malaysia (UUM) pointed out that even Point 7 (Right of Secession) of the 20-Point Memorandum itself clearly indicates no secession from Malaysia.

"There shall be no right to secede from the Federation of Malaysia," he said.

Senior practising lawyer S. Vanugopal stressed that the 20-Point Memorandum has always been referred to as the basis of the pre-conditions for participation of Sabah and Sarawak (18-Point Memorandum) in Malaysia.

"So if the 20-Point Agreement is to be honoured as part of the constitutional documents on the formation of Malaysia, particular attention must be accorded to the wishes of the founding fathers to be in Malaysia forever. Secession is not possible," he said.

A Daily Express check with the State Attorney-General's Office did not find anything to this effect.

A revisit of the 20-Point Memorandum and Malaysia Agreement 1963 made it clear that the 20-Point is not legally binding (contrary to what certain leaders have told the rakyat) because it is not part of the Malaysia Agreement. These were constitutional safeguards for Sabah in Malaysia.

One contention is that the country as a whole cannot operate by referring to the 20-Point Memorandum. No country can operate that way as it has to function on the Constitution. CEO of Seeds, Dr Arnold Puyok, could not agree more.

"Definitely not on the Malaysia Agreement and neither on the 20-Point Memorandum but on the terms agreed upon (pertaining to Sabah and Sarawak joining Malaya and Singapore to form the Federation of Malaysia).

"And these are enshrined in the Federal Constitution. It's already incorporated into the Federal Constitution," he said.

In his presentation on Formation of Malaysia: Revisiting the IGC Report, the 20-Points and the Malaysia Agreement 1963, Prof. Emeritus Dr Ranjit Singh said five political parties of Sabah submitted a memorandum on the 20-Points to the Inter-Governmental Committee (IGC).

"These parties were Unko, Usno, U.P, D.P and Pasok Momogun," he said.

According to the historian, one of the reasons for the formation of Malaysia was the do-colonisation theory.

"It was mooted as a solution to problems of British decolonisation. Apart from Tunku Abdul Rahman's willingness to help the British solve those problems, it was his desire for territorial expansion, and this led to the historic announcement on May 27, 1961," he said.

Prof. Dr Ranjit defended his action of revisiting the Malaysia Agreement 1963 when a participant felt that we should focus on "The Way Forward".

"Why can't we revisit for clarification? If you don't, there is no basis also to fall back on.

What is important is actually to present the correct, factual information to the people of Sabah.

"All we want to do is give the correct perspective. My job as a historian is to see that this is done. So, if there is some misinterpretation somewhere, we have to go back to see what was the right thing based on historical documents," he asserted.

At the academic exercise (also regarded by the organisers as an intellectual discourse), several other related questions and doubts were raised for clarification.

For instance, participants posed the question as to whether the last Governor of British North Borneo (now Sabah), Sir William Goode, left on Aug 31, 1963 after the declaration of Sabah's independence from the British. Or did he leave only on Sept 16, 1963? Some insisted that he left Sabah on Aug 31 while others disagreed.

The argument was: If Goode left on Sept 16, then what was Sabah's status during the period from Aug 31 to Sept 16? Was Sabah truly independent or was it still under the control of the British or did we have self-government?

A Daily Express check with the State Archives found that Goode left at midnight on Sept 15, 1963 after the lowering of the Union Jack for the last time. The event was published in the Kinabalu Sabah Times. It is also illustrated on Page 154 in the history book entitled Sejarah Sabah Dalam Gambar.

Did Sabah become independent on July 31, 1963 or Aug 31, 1963 and remain independent till Sept 16, 1963? The answer is "No" from senior practising lawyer S. Vanugopal.

Going by historical records, the Malaysia Agreement 1963 was signed in London on July 9, 1963 by the Governments of United Kingdom, Federation of Malaya, North Borneo, Sarawak and Singapore to form Malaysia.

l By Article II of the Malaysia Agreement, Malaysia was to be brought into effect on Aug 31, 1963 (Malaysia Day) by an Act, that is, Malaysia Act 1963.

l What transpired in the British Parliament to give effect to the Malaysia Agreement 1963 was: The Malaysia Act 1963 was passed in the British Parliament on July 31, 1963 to relinquish sovereignty and jurisdiction over Sabah, Sarawak and Singapore and to vest jurisdiction in the Government of Malaysia on Malaysia Day.

l Malaysia Act 1963 was passed in the Malayan Parliament on Aug 20, 1063 to bring Malaysia into being on Aug 31, 1963.

l However, what many (including History teachers, young historians and young lawyers for that matter) may not know is this – Owing to unavoidable circumstances resulting in the Manila Accord 1963, the Malaysia Agreement was amended on Aug 28, 1963 to change Malaysia Day from Aug 31, 1963 to Sept 16, 1963.

l Orders-in-Council were made by Her Majesty on Aug 29, 1963 to give force to State Constitutions to take effect immediately before Malaysia Day.

l Proclamation of Malaysia on Sept 16, 1963.

All this was revealed by Prof. Dr Ranjit and Vanugopal in his paper on "Legal Aspects of the Formation of Malaysia and Constitutional Issues in Federal-State Relations".

"In the signing of the Malaysia Agreement 1963 in London, Sabah was represented by Tun Fuad Stephens, Tun Datu Mustapha Datu Harun, WKH Jones, Datuk Khoo Siak Chiew, Colonial State Secretary Stephen Holley and Datuk G.S. Sundang," Prof. Dr Ranjit said.

"The Malaysia Agreement 1963 has 11 articles. The consequential amendment is that the effective date of Malaysia Act shall be on Sept 16, 1963.

"Therefore constitutionally, Sabah was never independent on Aug 31, 1963. To argue otherwise is to ignore the constitutional documents," said Vanugopal, adding that the 20-Point Memorandum and Malaysia Agreement 1963 are only two of the many constitutional documents relating to the formation of Malaysia.

As a matter of intellectual discourse, one oft-repeated question was raised at the workshop. Have the constitutional powers of Sabah and Sarawak eroded?

"Yes," said Vanugopal. "You cannot deny that."

How did the dilution of some constitutional powers come about?

He attributed it to the voluntary surrender by the State Government of Sabah that gave away the rights enshrined and protected in the Constitution (for example, the State religion and use of English).

His book entitled "The Constitutional Rights of Sabah and Sarawak", touched on, among other things, two major amendments made to the State Constitution in 1973.

These were to make Islam the State religion and to make Malay an official language in the State Cabinet and Assembly (First Bill). The Second Bill (National Language (Application) Enactment, which was also passed, extended the National Language Act 1963/67 to Sabah, and this had the effect of terminating the use of English.

Source: http://www.dailyexpress.com.my/news.cfm?NewsID=94964

Read More